35(i BE LINGIA PIIOESICUM 



clar. viriiin ita testlinonio ociiloruiii valeciixisse iit, quae prinio intuitu 

 inanifcstae sunt diversae inter se lillcraruui figurae , ipse dislinguerere- 

 rusaverit. In qiiem qiiidcm liaiul iucidlsset orrorem, si regulam criticam 

 Cjuaui supra N." IV. cxposuimus incnte cogitavisset. Quis enim sibi per- 

 suadebit, Sardoum scriplorein Phoenicium , qui litteram mem per si- 

 gnum expressit, ut in Tab. ]V.° IX a, quemadmodum cflicla est in titulis 

 ('ai'llingiuiensibns, Atheniensibiis, IMclilcnsilius , pauUo post, ct quidem 

 cadcui in linca et quasi dicam eadom in voce, canuleni litteram per 

 signum in Tab. N." IX b representavissc , quod ceteris in titulis nihil 

 aliud nisi samech esse potest? Optimo autein cuique persuasum esse ve- 

 limus magnum esse discrimen staluendurn inter quantulamcuinque lit- 

 terarum varictatem , et earunulcm propriara , uti aiunt , naluram. Ete- 

 uim elsi aliqiiando fieri potest, quod ct nos non difTitemur, ut eadem 

 litterae forma ab eadem manu et stilo parumper diversa depingi possit ; 

 talis tamen uumquara emerget, ut, neglecto a scriptore potissimo, quod 

 in ipsa est, propriae naturae indicio , non propriaui conservet, sed ad 

 alterius litterae formam magis accedat. Quuni autem intima litterae 

 mem natura in hoc consistat quod linea perpendicularis aliam interse- 

 fct in duos angulos rectos , Phocnicius scriptor neqne voluisse neque 

 potuisse putandus est per signum in Tab. N." IX b , in quo ne indi- 

 cium quidem de litterae mem natura elucet, ad hanc litteram digitum 

 intendisse. 



Hinc quisque iudicat dc Gesenii doctrina , qiiam pag. i8 operis 

 luudati hisce verbis exposuit : « etiam hoc calligraphiae quoddam stu- 

 n dium redolere videtur , quod nonnulli statuarii in eodem monumento 

 » pervariis eiusdem litterae figuris consulto usi sunt » . Quam etiam 

 doctrinam nulla sat firma auctoritale comprobirv'it. Nam eam confirmat 

 vir doctissimus testimonio j)elilo c.\ forma litterarum iuscriptionis Ery- 

 cinensis , de qua pag. i58 scribere non dubilavit: « unicumque hoc, 

 » quod extat exemplum sane ita comparalum est ut plenam totius rao- 

 » numenti interprctationem vix admittat. Quam ipsani oIj causam quae nos 

 » tentabimus tamquam modestum itigenu liimm potius quam interprela- 

 » tionem certam et pcrfeclam eruditorum iudicio subiicimus ». Atqui 

 gencralia palcographiac Phoenlciae principia non a factis obscuris de- 

 ducenda sunt ; verum a mullis iisquc ccrtis recleque expositis. 



Quid vcro dicendum est , si Gcsenius , qui in lilulo Sardoo litteras 

 ill Tab. N." IX a ct b pro una eademque interprctabatur , in tilulo 



