lOASNIS ANTONII Annf. 35g 



de ipsorutn errorihus certo persuadainur , lania iii nostrum scriplorem 

 iniiiria ferenila iioii est. Qimiii enim l)is idem litiiliis Phoenicius exa- 

 ralus sit [et utnunquc deilil Gescnius Tab. ^ I 'S." I ^ cl B ] tantiim 

 abest, ut in allcro, signum , de cuius poteslate quaerimus, ad figurain 

 littcrae decimaenonae lin. Ill, et septimac liii. IV accedal, ut imo polius 

 eandcm fonnam liiterae quarlae lin. II repracsenlct. Conspiciendum 

 enim ibidem est signum in Tab. N.° IX li , quod , exemplo ducto a 

 piimo titulo, nulla alia rcstitui potest ralione (|uam per signum in Tad. 

 N.° IX t. Scriptor ne phoenicius bis eadem in voce dcpingcnda enaveiil? 



Quid vero lioc signum ? Eo nondum v( iitinn est in pali ograpliiac 

 phoeniciac scientia , ut de qualibet Phocnicuin liltcra ccrtum ac secu- 

 rum iudicium ferri possit. Igitur doctorum \irorum, Gesenii in piimis, 

 coniecturis innixi illud exponemus quod hodie datum nobis est de signo 

 illo Statuere. In lilulo rpiodam piioenicio [ apud Gcs. Citiensi X\'III 

 lin. I ] conspicilui- signum in Tad. IS." IX k, quod aliquam cum noslro 

 similitudinem praeferrc manifeslum est. Gescnius autem non unam lan- 

 tum in eo, verum duas una simul coniunctas vidit litteras scilicet ni 

 \vav el mem'\ pag. 146. Quapropter cum ex liluli Melitensis in Tab. 

 N.° I oralionis scric pateat ncquu sermoncm dircrle ad Dcum j-efcrri , 

 nequc nninn tanlum esse virum voM-ntcm, liinc fit, ut in signo, quod 

 occuvrlt in Tab. N.° IX g h i aut duae lillcrae una simul ccniunclae, 

 aul ignotum nobis nuraeri jiluralis cnm sullixo construcli signum lateant, 

 ila ut do voce "in^? rectissimc cogilai-i possit. 



Scrupnlum quoquc moveri posset de polestate littcrae 14 lin. II, quae 

 turn aliqnantisper i-ecedit a forma litlerae iod codcm in titulo lin. ul- 

 tima litt. 4 conspiciendae ; tum niagis accedit ad figuram littcrae in Tab. 

 N.° IX I, quae in titulo Mclit. [in Tab. N." III. lin. II] manifesto est he. 

 Scd quidquid de hoc slatucndum sit nullam plane in titulo facessil dif- 

 iicultatem sive legas iflK pro "llN sive nns pro "TIN vel TIN pro 

 Vns ) quae quidem postrema lectio, iam a Bayero j)roposila rectissimc, 

 oralionis indoli salisfacit. — Haec ex paleograjiliia. 



Venio iam ad philologiam. Si dalivus li^iisi' rectus est , ut nemo 

 dubitat, a vocibus "113 tt^Xj qua de causa quove consilio verba li'itx? 

 IX ^72 mp^oi' ^ reliquis dislinxit Gescnius.' Si vero vcri)a ilia cum sc- 

 quenlii)us coniungunliir, quanaTU ipse auclorilate hanr dicendi rationcin 

 ~"T:iy nib ^Qt<. ^3f ^ya nip^o5' li'ilNi' nobis probabil? Praccipua enim difli- 



