lOAWMS ANTONIl AHRI. ^nn 



III 



Noi'ae in SarJnum lilultuu observationes. 



roslqiiam vero eximiuni Gcseiiii opus viiliimis, (ulqiic noslvarn ulilita- 

 tem ijisius doflrinain. Plioeuk'iam dilic^eiUcr jjcrjiemliiniis , [ncqiic enitii 

 (litioi-a hal)cinns Phoenicia lexica anl grammaticas] allirmare posstimas. 

 talem esse Sartlouin lilnliiin de (jiio ir.ullae j)roj)oiii possuiit conieclnrap, 

 quia ccrto constet , oiniiihusquc aequo persuasuin sil de vera litiili 

 meiite. Venim, quamquam id huic lilulo cum caeteris tiliilis Phoeniciis 

 fere commune sit, quacdam lamen peculiaria elucent in hoc noslro lilulo 

 argumenta sive interna sivc externa, quae nos , in genere salti-iii . de 

 ipsius mcnte ccrliores reddcre possiinl. 



Et ad argumenlii quidem interna quod atlinet , si plane constwt puii- 

 cla in litteris immissa nomiuibus propriis signandis inservire , nuUus 

 est qui in prima lituli liiiea nomcu proprium 'C/"\£?"in no" videat. ]N'ol)i- 

 scum iia vidit Ueyaarius. Neque aliler a nobis sentit Geseiiius de le- 

 clione yr\'[Q iJ<n j 'loc tantum dlscrimine quod nos vocem pi^O viri no- 

 men putamus ex vocilnis p itt? [priuceps cousilii] composilara; ipso vero 

 \oceui putat Aramaeoruiu more positam ])ro C'Tiy?- Praeterea post 

 punclum lin. VI seqvuinlur littcrae 13 ex quibus manifcslissimnm noinen 

 cuieigil antiquac iliius legioiiis uiii lilulus scriplus et collocalus fnii. 

 Talia enim antiqua monunieula , nisi pcculiaris alicpia causa aliter s<ia- 

 deat , scripla et collocala ceiiscnlur ea in rei^ioue iibi elfossa sunt. 

 Porro ts. vocibus "jD^IDa "ii3 lice est clarius scriptorein Phocnicium 

 [.(jui per puucta Icctorem admonebat nomina , quae piinclo subscquun- 

 lur non ad etymon esse exigenda, sed taUa, uti scriptn sunt, Icgendaj 

 apposuissc puuctum ante ipsum nomon projjrium, ila ut nonicn slatini 

 punctum sequalur. IJiuc {piod videlur punclum lin. N 11 nonien pro- 

 prium indicat in voce JC^ii vel 'ci^. In qua quidem voce , es. tcrmina- 

 tione eius gentilitia, omnes nomcu proprium priuio videnl intuitu. Quid 

 vero 'C1^ dillicilc diclu est. 'c^^ cnim thema helnaicum non est ; ncque 

 in i>ntiqua historia vox inveuitur quae quomodocuniquc banc nosUam 

 reprcsentct. Per coniecturam quidem slatui posset radicem Z'h penes 

 Phoenices aliquid communis habuisse cum rodicibus hebraicis yip el '(S'P 

 harbare loquutus est; verum clsi iu dialeclo hcbraica etaramacis lillera ~ 

 Sf.kie II. Tom. i. 48 



