382 DE LINGUA PHOENlCUM 



contingit ul quae post longiim stiuliuin componiinns c\ titulo Plioenicio 

 nomiiia , liebraico lexico peregrina siiU : saepius vero , lit (piae dcrniim 

 proponilur lectio Phoenicia litleris hebraicis expressa, a viris quanliiin- 

 vis liebraice pciitis , li;uul inteUigaliir , nisi intcrpretis presto fiset 

 cominenlarioUun. 



Quod si quaeslionem lumc tandem de vero I'lioenicuni linguae arli- 

 (icio in indicium post amplissinias Gesenii curas advocainus , non ila 

 facile lis ilcfniitur, sivc vetci'uni auctorilatcni diligcntius perpendainus (i), 

 sive tiluioi'um PhoenicLorum linguani qualcni nos dociiit Gosenins ad 

 tt'utinam revocemus. 



Divus enim Hieronimus atque D. Augustiniis , iile orientalis pliilolo- 

 giae quantum lemponmi conditio ferebat peritissiinus , doclissiinus alter 

 :*tque in antiquts Poeuorum rcgionibus tliu coinnioratus , ali<piando de 

 Poenorum lingua sententiam dixerunt. Atojue Augustinus , qui pluries 

 linguas Hebraeam et Punicam hand uniltuni inter se diflcrre scripsit , 

 aperte demuni docuit cognafas esse inter se linguas Ilebracani, Punicam 

 et Sjrain. Ilieronimus vero linguam Plioeniciani Hebraeae magna ex 

 parte coiifinem esse docuit: atque illam de Hebraeorum fontibus manavisse. 

 lam vero si quis hac nostra aetate, quantumvis cognalae et aflines sint 

 inter se lingaae Ilebraica, Chaldaica, et Syriaca, ad tituli Syriaci aut 

 Chaldaici interpretationem ope lexici hebraici accederet , per amplissi- 

 mum spattum a tituli mente errabit ; etsi fieri possit , ut quoi-umdam 

 verbornm potestatem cum hebraeis plane similliniaui arripiat. Sed inter- 

 pret! , ut quisque sentit , cresceret diflicultas , si titulus , quem decla- 

 randum suscipit, ei olFerat litteras ad certam paleographicam rationem 

 nondum exaclasi. 



Itaque etsi nulla ratione definire possumiis quanto Iramlte Phoenicum 

 lingua ab Hcbraea recedat, prudentcr tamen , veterum testimonio innixi 

 afliruiamus Phoenicum linguam , quamquam dialectorum cognatarum 

 Arabicae, Syriacae , Chaldeae, Sanoarilanae forniis infecta non fiierit ; 

 ita nihilouiinus ab Ilebraca recessisse, ut sua ipsius natura peculiarem 

 dialeclum Jlebraeae aflinem constitueret, atque ab Hebraea fere distasse, 

 irfi ab hac dialectum Syriacam scimu«. 



(i) Apud Gcscniuin optrr. laud. pag. 33 1 iff]. 



