lOANMS ASTONn AP.nr. 383 



Si porro argunienlamur ex lilulorum I'hoenicioruin lingua rjualciii 

 niiper earn nobis exposuil Geseniiis , edoceinur 



I." Phoenices adlubuisse lilleram n pro 'tt?, D pro T , 7 pro H, 



n pro ': 



a.° Articulurn , arabico more, ^}<,vel etiam in solam lilterani x ton- 

 traclnin vcl ad hcbraicam rationcin in liltcram ri: 



3." Foemininani nouiiniiin forraam nunquam indicavisse per lllleraiu 

 n , scd per n , et aliquando per n : 



4-° Compluribus nominilnis, quae in lingua Hebraea focminina sunt, 

 uiascnlinmn gcnns tribuissc : 



5.° Pliiralein Tnimernm per lerminationein C' el ■?' designavisse. 



Intorj)reli practerea licere de vocis Phocniciac potcstale extra linguani 

 hebraicani quaerere : uti Gcsenius fecit ex. ca . in Toce ^yjj quae lu 

 hcbraica lingua signilicat eiectus ; reicctus est ; quainque ipse euin sy- 

 riaca et arabica voce JLR.=k. [posuit] contiilit, ut vocem Piioeniciain ad 

 significationem sepulliis est advclieret pag. io5. 



Quae omnia si rectissime ex titulis Phoeniciis fluunt, talis inde emer- 

 jjit dialeclus Pliocnicia , quae , quamquam cum hebraira lingua qua- 

 dam aflinitate coniuncta dicenda sit , ab ilia tamen propria natura , et 

 cum reliquis dialcetis semiticis baud confundcnda , seiungatur. Atqne 

 Pliooiiifuni lingnam ox ouniibns dialectis semiticis nalam potius dices, 

 ipiaii) ab licbraica directe profluisse. 



Rede quidem argunienlamur ex nominum propriornin ai-tificio linguani 

 Phoeniciam arclissime olim cum hcbraica coniunclam fuissc: scd linguar 

 Phoeniciae vestigia, quae supersunt, sequiorem linguae aelatem , adqim 

 eius cxtinctionem propiorem redolere sciraus; ne<pie ignoramus locoruni 

 ftul personarum uomiiia antiquam formam tunc etiam consei"varc posse, 

 quum iam lingua, ex qua olim originera duxcrimt, ant multum vitiata, 

 ant penitus mutata fiierit. Fac enim quondam Phoenicum linguam paene 

 eamdcm cum lingua hcbraica fuissc, cum ea , inqunm , quae nunc in 

 Bibliis I'onservatur , id tamcn semper prac oculis habendum est , sive 

 vcteres scriptores tantiihim discrinien inter utramque linguam cogno- 

 visse , sive reccnliores idem fateri coactos esse. Quod quidem discrimen 

 ex diverse ulriusque nationis Ilebracae ct Phocniciac fato. Icniporis dc- 

 cursu , a Cadmo , pula, ad titulorum Phoeniciorum acliitcm , atqnc 

 ab hac ad linguae cxtinctionem , magis pcrcrcbuit. 



Ilaque concludimus discrimen alicjiiod admittendum esse inler Hcbrai- 

 cam t'l Pliocniciani superstitura lilulorum dialectum, quod, iu quo coa- 



