THEODOSIUS DE PROSODIA, 155^ 



tium par est ac in Calusiano et Taurinensi , cum iisque 

 consentiunt caetera , quae commentarium in Tixvwv exhi- 

 bent. Capite Trtpi awStsiJx, quod postremum est artis Diony- 

 sii , illustrato' , sequuntar capita ne^t ■mJla,'/ , iterumque TUf) 



mSaiv , ncfi is iafiBiXX /drfis , Trefi ti wgojixs pcir/ns , TUfi tia^Bafic/JX , 7:eft 



acXoixtafd , TTCfi XaHsco^ , cui subiiectitur tractatus de di^lectis 

 absque titulo , prorsus uti in Calusiano fol. 35. b sqq. , 

 atque desinit hisce verbis a>? ^f's ava^mfiy a/ixtuSMwV^a- Omnia 

 opusculum unius eiusdemque auctoris continenter scriptum 

 reterunt ; nulla enim apparet in codice distinctlo , qua seu 

 commentari^im a tractatu de metris , seu iste ab illo de. . 

 dialectis secernatur. Post vocem iexsebnaotu^x sequuntur in 



codice fol. 19. ©soojosis yfo.ii.iJM'TU^ 'AXt^MSfioii «ffjtj ojyixoi xarovsg 

 ns^t xXi'fffcuj ovo/xctTajv. 



Discrepant ergo codices in appcndice , quam commen-i 

 tario Theodosii in Dionysium Thracem attexunt ; Tau- 

 rinensis parcior est in additamentis , fusior Calusianus , 

 medius inter utrumque Laurentianus ; capitula tamen eo^ 

 dem titulo insignita , quae vel in omnibus , vel in uno 

 et altero codice leguntur, adeo parem eandemque lectio- 

 nem praeferunt , sibique apprime concinunr, ut certum , 

 ratumque habeam unicum fuisse fundum , a quo Amanuert- 

 ses maximam appendicis partem desumserint. Eum veto 

 Theodosium praesertim fuisse mihi fit probabile. Adeo 

 enim fama Tixm Dionysii percrebuerat , ut illam , veUiti 



