funiculi viam , quam ob inchoatam refpirationem deferuit, 

 repetere poterit , nee propterea intans refpiratione dein- 

 jceps carere ( VII ). 



XI Hinc eft, ut per refpirationem recens natus novam 

 alacritatem acquirat (c): fie enim fanguini aegrius , ac 

 tardius per refiftentem funiculi , ac placentae viam circa- 

 meunti nova ac liberior paratur, unde expeditior per uni- 

 verfum corpus ipfius circuitus evadit. Hmc etiam ratio 

 eruitur , cur debilis infans , quamdiu non refpiravit citius 

 reficiaiur , fi funiculus non fuerit deligatus , & cur cauti 

 obrtetricantes non prius vinciant , quum coeperit refpirare 

 ((/), ne videlicet per ligaturam nova fanguini debiliter 

 moio refillentia opponatur , ex qua debilis circuli vires 

 ita opprimaniur , ut metuendum lit , ne penitus fatifcant 



XII Quum , intercepto per funiculum circuitu, foetus 

 neceffario pereat , nifi refpiret ( VI ) ; hinc perperam non- 

 nuUi ex nodis in tuniculis foetuum quorumdam repertis 

 eos noniiifi per os nutriri potuide concludunt (e). Eifi 

 enim per os nutriri aliis argumentis fatis fuerit eviftum 

 if); ex ea tamen obfervatione fententia haec nequit con- 



.firmari : nam fi nodi ejufmodi fuiffent , ut fanguinis tra- 

 ijtfftum per funiculum impedirent , non folum nutrimentum 

 fuftuliffent , fed & fuppreffo fanguinis circuitu (^ VII ) toe- 

 turn enecalTent {§)> 



( f.) Solus inter caiulos caefareos robur demonftravit , qui refpiraverat 

 ( Haller el. phyf. Ill p. 318) nova alacritas animalis pofl capnum 

 aerem ( ib. viii p. II p. i6x) fi ovum ferpentis frangatur, quum ex- 

 cluConi proximus eft, ferpens apparec in fpirain contortus , & im- 

 inoius , fed portquum bis terve ore hiaverit , aeremque haufeiit ,vi- 

 vidos motus habec. Aer repenie machinam in motum cict. Duver- 

 NEY I. c. p. 573. 



(J'\ RoEDERER el. art. obft. p. 167, Hebenstreit I. c. §. 10. 



it) Petit M6in.de I'Acad. an. 1718 Heister comp. anat. p. 316. 



(fS Vid. Hallerum phyf. el. viij p. I p. 201 & feq. 



(f;) Haec obfervaiio Monroi cA. EiVais d'EoiMBOVRG II p. 196. 



