2.0 DE NUMIS PI10F.NICO-TARSENSIBUS 



noincn Veneris Zerynthtae (i), nee non Straboncm comme- 

 morauiem lemplum Dianae apud Assyros Azara dictum (2); 

 nolo enim phis aequo coniecluris iudulgerc. Eo ilaque nos dc^ 

 duxerunt dialecii orientates, et traditiones ab Hesychio ser- 

 vatae, ul Phoenician! Deam in) vcl Dianam , vel Yenerem 

 fuisse constituamus. Rem vcro dubiam decernil prima Athc- 

 niensis inscriptio. In ea cniin graeca vox 'Apiefu'Sca^ expri- 

 milur phocnicia rurmy, ila ul "Agr^ws respondeat cognomini 

 n;n ; qua re , nisi Diana ttoXvuvvho? fuerit, nomine mi ilia Venus 

 insigniebatur , cuius sidus corusco candidoque splendore xar' 

 S%o%m fulgens mirantur omnes , alque adeo cognomen woy 

 cultorem J eneris designat 



Mullum diuque haesi in quinta epigraphis voce, illam tan- 

 dem legi r. Primum enim elementum , cui par nullum iu- 

 veni inter exploratas phoenicias litleras , si cum samaritano 

 alpliabeto Bayeri comparetur , manifesto congruit cum vat'. 

 JNou me latet eiusmodi formam paullo abscederc ab ilia t* vau 

 Melilensis inscriptionis ; at cum littcrae huiusce monumenli, 

 maxime vcro aleph , dalelh , caph , lamed , ain , resc , too 

 discrepent a nostris Tarsensibus , el phoeniciis numorum Si- 

 donis , turn iure hunc mihi scrupulum eximebam, vel eo ma- 

 xime , quod , ceteris paribus , Melitense vdv ad Tarsense an- 

 tiquius facile revocari possit. Tandem alphabetum Plioeuiciae, 

 et Ciliciae tanlam aflinitatem servare debet, el revera servat, 



(1) Bochart Canaan, pars poslr. 1. XII. 



(2) Strabo XVI. •} \\. 



