AMEDEl PEYROtf 1 5 



» m'a pas cnticrcmcnt salisfait , ct j'ai cru , que je dcvois , 

 » quant a present me dispenser de la publier (i) ». Nihil 

 eliain certi sccum statucre potuit Bcllermannus (2); hie cnim 

 post numum aectirate descriptum , leclainquc primam vo- 

 cem -ptn dbadema (nam , professus est se baud cxpedire 

 cetera inscriplionis vocabula, quare malic prudens silenlium 

 servare , nc , si suas qualescuinque conjectures proponeret, 

 imitari vidcrelur Swintonum omnia monumenta ingenti con- 

 fidentia explicanlem. Ergo ne Swintonianae audaciae faniam 

 ipse subeam , qui numisuia Barthelemyo et Bellcrmanno in- 

 ausum illuslrare conor ? De me ipse indicio ero. Epigraphis 

 ectvpum primus vulgavit Mionnet (3), sed insincere, forlasse 

 usus argento exaeso; cquidem ilium accuralissime expressum 

 dabo ex duobus numis , quorum alter inter cimelia Ab. In- 

 eisae V. CI. recensebatur , alterius, quod aiunt , sulphur ex 

 archctypo Parisino depromptum debeo humanitati cl. A. Mil- 

 lin. Jam vcro , judice Silvestro a Sacy , editio monumenti 

 Phoenicii in lucro est dcpulanda. Hanc ergo gloriolam oppido 

 modeslam specto. Praeterea , cum epigraphe ad hanc diem 

 intentala maneret , turn ipse ralus errores patefacere viam 

 ad veritatem, meas conjeeturas cxponcre constitui, quas alii 

 emendabunt, ulinam vero germanum eius seusum attingant! 



(1) Bartueliinv in Memuires de V Acad, des Iiucript. vol. XXX, j>. 42 1, 

 n»t. 9. 



(2) B^llermann Comment, laud. $. !,. 



(3) Mionnet Descrip. de ine'd. ant. vol. Ill , pag. 668 , n. 676 , et in Re- 

 cueil de planches pi. XXII , n.° 35. 



