224 D^ MEDULLi SPINALI 



Tetanus in tres praccipue species divisus fuit ; tetanum 

 nempe rectum, opisthotonum, et emproslhotonum ; nos dua- 

 lum liaruni specierum symptomata allente considerabimus, 

 quae graphice descripta fuerunt ab Aretaeo quoad opistho- 

 tonum hisce verbis ; » opisthotonus retrorsum incurvat ho- 

 » mincm , ut reflexum caput inter scapulas locetur: gultur 

 » extat : maxilla inferior plerumque dehiscit, et raro cum 

 » supcriore commiltilur (i) : in respirando stertunt , venter 

 » et pectus prominent , lolium his minus contineri potest: 

 » abdomen intentum est , et si percutias , resonans ; ma- 

 » nus retrorsum extensione detorquentur , crura inflectun- 

 » lur : e contrario poplites viliose curvantur » (a). Traditae 

 ab Aretaeo opisthotoni descriptioni earn, quam dedit Fores- 

 tus, adjicimus; ipse vero habet: » in opisthotono grandiores 



)) cervicis nervi tenduntur hie caput indecli nullomodo 



» potest , oculi conduntur , illacrymantur , et carunculae 

 )) angulorum , quae naribus propiores sunt , retrorsum con- 

 » tractae nudantur , malae mentumque compinguntur , ut 

 » OS dehiscere ncqueat. Lingua sic praepeditur , ut nee 

 » cibum nee potum Iransmittat , facies interdum ridentis 

 » speciem praebet , denies strident , vultus quandoque ru- 

 » bet , spina riget : quibusdam et surae iiiiplicantur , et 



(i) Trismus tonicus rrequenlissimum et fere conslans opisthotoni phoeno- 

 loenon est, raioque admoclum maxillae inferioris dicluclio observatur. V!<1. 

 Trnka. De tetano. p. 46. 



(rt) De causis et slgnis acutorum morborum. Lib. I. Cap. VF. De tetaoo , 

 seu rijoie. 



