148 CODICIS 



deprecer. Eius cnirn atramentum adco vanissiniiim crat , iit 

 ope acidi nullo negotio evanesccret ; codicis ergo pretium nic 

 faclurum duxi , si quas Tlieodosiauas littcras rccens libraiius 

 obrucrat , eas ego in pristinam ct luculentam libcrtatem 

 viudicarem. Atque ita in multis foliis viadlcavi , ut vix 

 jEsopi litterarum impressa vesligia supersint, Non me latet , 

 aliquos esse homines tanta , dicam nc vcneralione erga me- 

 dium aevum, an invidia in Palimpsestos? qui universa 

 haec nostra medicamenla culpant , ulpote iniuriosa in re- 

 centiores scripturas. Atqui non iniuria, sed jure pellilur 

 altera scriplura quippe in aliena mcmbrana exarata ; alqui 

 hac liberalissimorura studiorum aetate iure postliminii gau- 

 dere debet prisca scriptura. Sed, ut serio rem agam, aio, 

 acida cbiraica non semper esse delelilia , sed tunc maxime, 

 quura recens atramentum vanissimum est, illudque delere 

 vis; quod expertus sum in Tulliano Palimpsesto , cuius 

 posteriorem scripturam D. Augustini opusculum referentcm 

 nulla unquam acidorum ope potui dissolvere. Ceterum illi 

 ament se in legendis barbaricis lucubralionibus, depercant 

 anilcs vEsopi fabulas , ardant squallentem Valerii stilum ; 

 81 mihi lubet res geslas Alexandri M. perlegere adeo Aria- 

 num , Curtium , ipsumque Sainte-Croix, qui universas has 

 commentitias historias improbavit. Sed hacteuus de novitia 

 codicis scriptura. 



lluic altera antiquior oblique supposita cerncbatur, quam 

 in tabula diligentissime fepraesentandam curavi. Ad eius 

 a^etatem apstimandam multum cojifert ipsa libri materia. 



