1 6/, CODICIS 



jiroferre. Comes Sacraiiim Lnrgitlonum diccbalur cliam Comes Sacri Jiraili , I. iin. 

 ijiii a praeb. lyron. Sacrum auleva JErar'nun appellari solebat iSntrmjum I. 49. i/e 

 haerel. Alqiil lohaiines anno .',29. III. Kal. lun. ciat Comes Sacr. Laigitionum 

 1. ull. lie ludaeis, alque in aclis oiienlalium post Synodum Ephesiuam Comes 

 Sacroriim, tcI Comes Sttcrensis dicllur ; vcl ergo in Palimpsesto Icgendum est 

 lohannem com, vel duo loliannes adiuilleiull sunt. Comagon, Euliuhis, et Apelles 

 ignoti. Atipic lii eranl oclou'ii , cpilbus diioiuin piionim codicum opus deman- 

 daverat Tbeodosius. Leginius yoviios , cpil bc))raicae bibliae in graecam lin- 

 guam eouvertendae operaui dcderunl , in Insula Pbaios congicgalos , communi 

 <itae ratione et conlubeinio usos dcinandalani Iranslationem pcifeeissc. Anne 

 par contubernlum indicatur iis verbis com/HH;i( . . . vilae ralione? Seil ocloviri 

 nou bospites Cpoli versabanlur. Quare comuiuncm vitae rationcm inlcrprclor dc 

 slatis boris ac dicljus , (juibus omues in ununi eundcmque locum convcniebant 

 de opere sibi deraaudalo consilia collaluri, piopiiuuique pensum invlcem le- 

 cturi ; interprctor etlam de vacatioue ab olliclls, ul omnium una cademque 

 usset Tilae ratio. — Taudem quum novum iuris corpus ad usuui utriusque Im- 

 jierii conficeretur, cavendum erat , ul Constitulioncs , quae post absoUilum co- 

 ilicem in uno Iinperio edereulur, parcm in altero auctorilalem sorlirentur , 

 atquc legislalio iu utroque orbe coucors et una purseveraret. Quando(|ue incertus 

 rumor per unum orbem narrabat aliquam Constitutionem in altero Imperio latam 

 fuisse, ul adeo cius aucloritas niteretur dubiae fidei aut privalae quorumdam 

 assertion!; bine praecipit Tbeodosius, nt coustilulio ab allcro Augusto edila 

 statiin ac ad alterius Augusti sacros aQ'atus transmissa fuerit , in scriniis rucipi 

 debeat ct solcmniter promulgari. Gemiua slaluit Tbeodosius in Nov. 1. inquiens: 

 « Dullam conslitutionem in posterum velut latam in partibus Occidentis . , . 

 « vim legis aliquam obtinere (in Orienle ), nisi boc idem divina pragmatica 

 « nustris mentibus intimetur. » Quapropter Valenliuianus posleaquam singulas 

 Theodosii constitnliones suo tempore recepissct, alque promulgassct , univer- 

 v.uum deuium novellarum corpus a Tbcodosio missura auctoritale sua confir- 

 iiialurus haec scribil leg. Noi\ lib. 1. tit. i3: «Clcmcntissimus princlpum do- 

 « minus Tbeodosius .... leges a se post Codicem numinis sui lalas nuper 

 « ad Nos , sicul repetilis constilutionil)us caverat . . . direxil, Albine .... 

 « Inlustris et praecelsa magnificentia tua . . . pcrferre eas in iiotitiam omnium 

 « cum supradicla venerabili iussionc simul miitsa (ipiod nibil duliilationis re- 

 a liuquit) tarn suis , quam proviuciulium iudlcum deccruct edictis , ul siculi 



