i4o CoDICIS 



verum eliam refingerent , verbis passim mutatis, carura- 

 que complurcs constiparent in uuam sanclionem. Quo quid 

 exitiosius inlegritati iuris , temporumque rationi excogi- 

 tari possit , equidem non video. A liberalitale tarn dif- 

 fusa abfuit Theodosius iustos limites figcns auctoiitati iu- 

 lisprudentum , neque eis permisit , ul ex ecleritate ina- 

 nera gloiiolam aucuparentur. Sed , praeterquam quod Theo- 

 dosianus Codex usus est condiloiibus diligenlibus atque 

 operis palientibus , idem eliam facilius, quam lustinianeus, 

 effugit damna , quae vel amanuensium inscitia vel lapsus 

 temporum libiis aflcric soletj NanS quum saeculo VI abro- 

 gatum fuissct Tlieodosii ius , rara eius exemplaria descri- 

 bebanlur , sique fortasse unum et allerum exaialura fuit, 

 id rarissime faclimi esse coniicio iussu docti alicuius Scho- 

 lastici , qui Codlcem diligenlissime recognllum atque emen- 

 dalum possiderc vcllel; ceteiura baibaiicis medii aevi sae- 

 culis de Theodosii Codice non tantum scribendo , sed ne 

 dc legcndo quidem plerique cogitabaut. Quare factum est, 

 ut perpauci quidem libri sciipti ad nostrara aetalem per- 

 veneiint, antiquissimi tamen ct poene coaevi, optinii se- 

 cumque consenlieutes-, quod facile patebit legenti varietates 

 Icclionis a Gotliofredo et Rittero coUectas, perpaucas illas 

 iicque multi momenti ; id eliam luculenlius confaraabunt 

 ea folia Tauiinensis Palirapsesti, quae edilas paries habeat 

 cum textu Gothofredi plane consenlieutes. Contra lustinja- 

 naeus Codex quo diulius in usu fuit, eo etiam frequenlius 

 expertus est librarios rudes , alque impcritos iurisconsultos, 



