TnEODCtsi\Ni 3i5 



cxcasalioncs suns ad Indices niiscrit, inultae dcclarabantiir obnox!!. At OITiciales, 

 ut legis a Valeiitc lalae aniiuadvcisloiiem »ilaieiil, suleljaiil culpam in Prae- 

 torem refundei-e ; contra liic, ne piai-indicio Icmporls uppriineretur , decerta- 

 Lat , siinnlcpic Ollicialcs <lilationis reos iocnsabat. Itaipic lit liUce incommodls 

 occiirroiet I'riiicrps , bac loge: i." in^taurat sanclioucm a Valente latain in 

 Oflieialcs , nisi intra quinque menses de noinluatiune cerliorem fecerint Prac- 

 toroin; simuUpic addit , nisi intra scptem menses cxcusatinnis causas a ludi- 

 cibns cognusccudas curarerint , instanter monendo Praetorem , ne iste igno- 

 rantiam fact! posset suae tarditati obtendere: 2." iubet I'raetorera (ranquillo animo 

 esse, quamris sententia a Iiidicibii's ultra scplimuni mensem dilTeratnr. Si enim 

 acta intra utile teuipus obtulerit ludicibus, eius causae nnrere nr(|uit occupatio 

 Ordinis Amplissimi aliis curis distent! , yd quaelibcl alia ratio iudiciariae di- 

 lationis. At si causam laborare praeiudicio temporis Indices decreverint, Prac- 

 lurac onus nulla ratione effugere potcrit : 3." Quid »ero si res familiaris Prac- 

 torls Tcl aere alirno graiata , \el reliqnis obnoxia , eiusmodi fuertt , quae post 

 decimum annum dubia.-n ludicibus spem fecerit , ul designatus vir fungi pussit 

 editionum munere ? Tricnnii dilalio concedebatur a lege, quae ex boc uno 

 fragmcnto innotcscit , ita ut anno a nominatioue tertiodccimo obirenl Praeturae 

 muDUS. Sed Iriennii dilatio quum Tbeodosio iuniori aequo aroplior visa fuisset, 

 plerisque enim uuius anni aul biennii dilatio satis esse poterat , ut dissipatum 

 patriinonium recte lomponrreiit; turn Tbcodosius , abrogata bac lege , dila- 

 tionis spatium permittit ludicum nrbitrio. Quare Indices, posteaquam expen- 

 dissent allegntiones, quibus Praetor tenuitatera sui patrimonii deinonstrarc sa- 

 tagebat , poterant biennii, vel triennii , vel , quae maxima erat prorogatio , 

 quinquennil inducias concedere. Nam , si ultra quinquenniam mora erat con- 

 cedenda , absolvebatur Praetor a munere obeundo. lam, si irfduciae solatium 

 erant Praetornm, qui »el miscro vel mediocri patrimonio ntebantur , nefas 

 faisset illas concedere diTrtibus , Ita ut ad biennium vel quinquennium a munere 

 Praelorio immunes liberius robiplalibus indulgereot. 



