a 10 pnoFCssonis kb 



Asseuliri miiiiinc possum cum cl. Sprengef.io , qm J. perenncni 

 Lam. pro validate lantum J. montauae habet ; nam in hac radix 

 annua, caules erecli , folia liispida uiidulato-crispa ,- radix vero pe- 

 rcnnis , caules basi proslrati et repentes , folia laeviuscula et plana 

 in /. perenni, alque per dccennium culta a cl. Lam. , deintje a 

 ell. Yiris Rkmer et Schvi.tes. , aeque ac a Dumont-Couuset uuu- 

 quam naturam suam mutavit. 



PENTANDWA DIGYNIA 



.yJCuscVT.i major Balh. pin. 219, ct Dec. syu. Fl. Gail. p. 243. 

 C. europaea Spreng. 

 Frequenteiii inreni iu alpilius di Ccrcsole. 



Licet cl. SpRF.ivr.ELii nomenclaturam in vegetabllibus genera- 

 tim mlhi in aiiimo sit scqui , ulpole recenlioribus Botaniccs no- 

 tionibus magis accominodatam, in hujus tamen Cuscutae speciei de- 

 nominnlione ab eo reccdendum esse opinor, non solum ob anti- 

 quitateiu nominis C majoris a tanto viro praesertim inditi , uti fuit 

 celebcrrimus Bauiiinius , sed ex co quod potissimum denoniinaiio- 

 nes C. europaeae C. epUhymi ad duas C. species disiingiiendas , 

 scilicet C. majorcm et C. ininorem Bauh. et Dec. a nonnullis Bo- 

 taniccs scriptoribus adeo confusae fuerunt , ut ea C. species quae 

 C. europaea primum appellala fuit , nomine C. epUhymi ab iis in- 

 dicetur, et vicissim. Linn^us vero et Willdenowius C. majorein 

 C. europaeae nomine insigniveriiut , et C. minorem slve epithjinum 

 pro ejusdcm varielate tantum cnuraeraverunt , et cl. nosier Allio- 

 KiL'S ne pro varietate quidern C. epithjmwn liabuii , quod ab omni- 

 bus Boiaaices scriptoribus nunc est rcprobaluni , a quibus ambi- 

 guitalibus declinare ct deilcclerc (juanti sit momenti facile unus- 

 quisque videt. Caeterum , uli obscrvavi in planta viva, C. majoris 

 glomeres non solum magnitudine fere duplo excedunt glomeres C. 



