ILLUSTRATI05JES ET ICOSES RAniORUM STIRPIOM l5l 



plirasi de C. mullangulari , nostrum autem sine phrasi compin- 

 geiulo atl calcem ccreorum intei" species hortulanorum vix no- 

 tas (DC I'r. III. p. /((ii. et 471) I'roptciea ut liac.c inagis bota- 

 Jiicis iniiotcscat , tliiin nil cxanilae tlescriptioui addencluin pulo . 

 iconein cxhibeo. 



lii. 



/inr.M f sritos i. 



Brejciue genus a Pet. Tliouar. slatutum ( ijvn. now M<nlascar. 

 n.° 69.) e nova slirpe cpiam Ferdinandus De Nonom in Insula 

 Madascariensi detexerat {B. inadascariensis) idem esse ao genus 

 p^enamle Lam. arbitratur CI. Poihetils etsi speciem Lamarkianani 

 forlassis dilFei're a planta Thouarsii valde dubitat ( Poir. diet, suppl. 

 I. p. (3ij8). Protecto in P'enuna folia sunt ovata spathidata inle- 

 gerrima stibrelusa , racemi tcrnunales laxi, pedunculi elongati nud- 

 ti/lori ( Lam. Diet. VIII. p. 4^0 et HI. t. r3i.) : planta auleui 

 Thouarsii folia gerit lanceolata elongata spinosa , pedunculostpe 

 stdjuinbelliferos axillures, pedicellos breves unijloros : haec inveni- 

 tur paucis ab liinc annis in commercio pene hortulanos tamquam 

 nova Theophrastue species ( Tii. scrratu , vel serratifoUa Catal. 

 Ccls. 1828 p. 4 alibiij. ) forsan ex habitu et foliis quiLus ad 7y/. 

 americanmu accedere videtur; sed inflorescentia ac nolis gonericis 

 toto caelo rccedit , praesertim corolla 5-petitla (in Theophrasta 

 monopelala ) ac iirceoli staminiJ'erL praesentia. Novani stirpem flo- 

 rentem vidit primus CI. Linbley , et ad Brexiae genus pertinerc 

 putavit, uli dubitare non sinunt frucliticalionis characleres cum 

 Brexia madascariensi comparati , eamque Br. serrafam salixtdy'it. 

 { Spr. syst. IV. cur. *port. p. g4. n.° 2. bot. reg. 872.): ad quam 

 autem familiam in ordinc nalurali illud spectet ignore ; an ad Gnt- 

 tijeras ci Spbengelh opinionc (syst. I. p. 52o. n." 879.) ? Tanluui 

 affirmare non audeo turn es Cli: Cuoisyi et CANOotLEi silentio in 



