117 



DE LOGO GEOMETRIGO 

 IN PLATONIS MENONE 



COMJIENTATIO 



AMEDEl PEYRON 



Exhib. die 8 iaiiuarii 1846. 



Xn Platonis dlalogo, qui Menon inscribitui-, inducitur Menon Socratem 

 interrogans, ulrum Tirtus doctrina an exercilatione potius acquiratur , 

 turn , si neutro modo comparari possit, quaestionem itislituit utinun \irlus 

 a natura insita sit hominibus, an alia ratione. Cui Socrates postquam 

 respondisset , se ncc quid ipsa virtus sit intelligere, tandem eo dcveuit, 

 at atfirmaret nos nihil discere posse eorum, quae ad virtutem atque alia 

 similin pertinent, sed tantum reminisci, quippequi olim in anteacta vita 

 ilia cognovimus. Quod ut demonstret, arcersit servum Menonis hominem 

 de trivio plane idiotam, experientiam reminiscentiae rerum geometricai'um 

 in eo facturus. Postea iterum ad propositani quaestionem accedens ait: 

 Ut perscrutemur, uti-um virtus doceatur nee ne, hypothesim fingam , 

 queinadmoduni suis in raeditationibus sacpe solcnt Geonielrae, postquam 

 illos quispiam interrogaverit exempli gratia de aliquo spalio £i oii-j ?£ i; 

 To'vJe rsy y.\)V.\ov xqSs xoyapiov rprjuvov ivr(x^,vou. En problema geometricum, 

 quod Socrates soluturus ita geomelram loquentem inducil: Noudum novi 

 utrum res ila sit, nee ne, sed maxiuic iuvat hypothesim fingcre, d [xiv 

 1(7X1 TOUTS TO -fapwj TOfouTov, oiov TToros; Tr,v os^cryav ojtoj yoK(M|ny,v -Muxtv^avxx 

 eWiiniiv ToiouTW yjapia, otov «v avro to nc/.pcntxa.nvjav r, , «).).o t( o-up-jjatvEiv 

 fjiot ^T/.ii, z«( alio c\j d aSiivaroy Itxi xa^xa -73m. En solulioneni proble- 

 matis, in qua gcomelra utilur hyiiotliesi. 



