1 83 

 ncs clectores in personam nostram collatam ; quae res ct si maximos nobis laborcs 

 ingentesque animi curas et sollecitudines prae sc tulerit; cam tamen quamvis 

 onerosam minimc rccusauimus. Sed co libentius illam suscipimus, quo faeilius 

 in amicos et propinquos nostros omnesque bcniuolos imperiali munificentia uli 

 possimus, animique nostri libcralitate promptissima. Ex quibus sane vos unum 

 praecipue rccensentcs, cui praescrtim huiusmodi imperialem electioncm ct digni- 

 tatem nostram optatissimam fuisse, foreque periucundam cxistimamus. Eandcm 

 vobis illico duximus dcnunciandam , veluti animo vestro non parum laeticiae 

 allaturam. Et lit vobis satis comperlum babeatis, nos in omnibus rebus vestris 

 praesentibus atque futuris nullo utoquam tempore dcfuturus. Et quo tuti\is aique 

 celerius ad uos litcrae nostrae perferrantur: dilectum familiarem domus nostrac 

 Laurcntium Gallindum tamquam cursorem mittimus: qui cum Uteris vestris pro 

 nostro dcsiderio el animi lactitia, quam cilius poterit ad nos revertatur: quas 

 equidcm illari frontc seroqiic animo pcrlegemus. Ex urbe nostra Barchinona 

 die xx mensis iulii anno m d xviiii. 



Invktissima ac sacratissima Caesarea Catholica Maiestas. 



Pientissimae maicstatis luae invictissimac litlerae scmimortuum me in vitam in- 

 staurarunt. Si aliter de imperio statutum esset, de me omnique familia actum 

 erat; egcstate ct incdia mihi percundum fuissct. Ouarlus hie est annus, quo 

 inique a Gallis comitatu mco deturbatus sum. Nulla alia causa nisi quia impe- 

 rialis nuncupor. Nil mihi unquam cum Gallis comune fuit. In ducatu Mcdiolani 

 comitatus metis non est. Inter marchionatum Montisferrati ac Sabaudiae ducatum. 

 Situs est cnim in Verccllensi agro. Tanta saeuitia et rabie ad nudum me expo- 

 liarunt , quod quadraginta milibus aurcorum in integrum vix restaurari posscm. 

 Et non hoc contenti , uxorem , nurumque meam dotibus suis in Hastensi comi- 

 tatu sills, contra divina humanaque iura crudelitcr non minus quam auare spo- 

 liarunt. Proh nefas! facinus quippe apud mauros turchas sevtasque inauditum : 

 quid deterius, ecclesiastica beneficia lilii mei prolbonotarii, vulneratis ac fustibus 

 cacsis sacerdotibus, Deum hominesque contemnentes usurparunt; non a sacris 

 ecclesiae vasibus, auaras sacrilcgasque manus continendo . . . quoscumque amicos 

 affinesque qui nos ciectos pie suscipicbant, immortali detestandoque odio inse- 

 cuntur; adco si dementia et eleemosina sacratissimi aui tui nos non iuuisset; ct 

 turpiter mendicare el egestate perire coacti essemus. Doleo supramodum quod 

 animo meo vires non correspondent, ut possem in triumphant! ac fclici coro- 

 natione tua, quae mihi debita essent peragere. Idco etc. Crescentini xxix iulii 



MDXIX. 



Ludovicus Ticionus Decianae Comes. 



