trtMH 137 



1\\ fecisSent, eornm actiones praescriptae fuissent, atque una ipsis 

 stiperfuisset nctpt/ypcufh , de qua vide Budaeum Comment, in. L. G. 

 p. 55. 589. Peliti Leg. Attic, p. 429, et Reiske Ind. Graec. Demosth. 

 ad V. Plato longiorem terminnm figendum esse censuit de Legib. 

 lib. XII. p. 3o3. ed. Bip. sanciens, ut, si quis mobili re (nam nullam 

 immobilium usucapionem admiltit) apcrle intra urbem per annum, 

 vel ruri per quinquennium uteretur, earn usucaperet; si vero oc- 

 calte rem Uaberet domi intra nrbem per triennium , in agris per 

 decennium, earn praescriberet. Scilicet, quum priscis lemporibus 

 neqne ita instiluta essent commercia , ut multum inde lucri respu- 

 blica pcrciperet, neque bella ita administrarentur, ut, quod dicere 

 solemns, bellum a bello ipso sustentaretur, imo patriam ditaret, 

 sed universae vires reipublicae ab una agricultura penderent, eoque 

 spectaret politica illoium temporum oeconomia ; turn breves termini 

 usucapioni figendi erant , ut possessorum diligentia magis magis- 

 que excitaretur, nullus esset incultus ager, nuUus possessor de Jure 

 suo diu incertns molliter ac remisse exerceret fundum non ita pri- 

 dem a se occupatum. Adde fuiidos non ita magnos ftiisse; pleros- 

 que possessores suos coluisse agros ; ut facile quisque potuissef 

 intra biennium iniquam occupationem advertere. Quod si leges De- 

 cemvirales hisce rationibus innixae sanxerunt Romanum fundum iure 

 usucapi post biennium; quanto magis parem legem viguisse puta- 

 bimns in Aegj'pto, quae suas opes omues frugum proventui acce- 

 ptas referebat? Verum saeculorum progressu Romani longius pro- 

 Iraxere usucapionis terminos, turn longi temporis praescriptionem 

 invexerunt, quae utpote notissima praetereo. Ilinc pronum est col- 

 ligere, quo magis homines a primaeva rustica vita desciscenles ad 

 commercia, peregrinaliones, bella, novaque reipublicae munera in 

 dies aucta se conferebant , eo magis usucapionis terminos fuisse am- 

 plificatos. lure enimvero ; nam cives ius babebant , ne , dum aliis 

 muniis e reipublicae bono distiuebantur , suis possessionibus spo- 

 liarentur a legibus primaevae agricolarum condilioni unice accom- 

 modatis; Inm ipsa respublica, nedum aliquid detriraenti, sed multum 



TOMO XiXI. 18 



