110 DE AATIOSE NUMMOnUM, PONDERUM ET MENSURARUM ETC- 



LIBER III. 



DE MENSURIS INTERVALLORUM ET SUPERFICIERUM 



CAPUT I. 



PROLEGOMEIVA 



1. Intervallorum quoque et superfic'ierum mensuras in uniim coniun- 

 gendas existlmavimus, turn quia mensuranim intervallorum seu longitu- 

 dinis ad superficies dimetiendas praecipuus usus est , turn quia pleraeque 

 superiicieruiu mensurae a mensuris intervallorum directo depromptae sunt. 

 Haec autem inter utrumque mensurarum genus cognatio tanta est, ut 

 plm'a adsint mcnsui'arum nomina, quae de utrocpie promiscue accipian- 

 tur. Alia praeterea inter utrasque has mensuras similitudo intercedit, in 

 CD posita, quod pleraeque, ut passim notabimus, usu potius quam lege 

 invectae fuerint , ac proinde incertiorcs sint , et variae in variis regio- 

 iiibus, ul viv uiiquam eae accuratius definiri possint. 



2. Dubitari nequit qiiin in palatio regis cum ponderibus et cavis men- 

 suris [ lib. II. § 5 ] ca cpioque mensura servaretur , quae longitudinum 

 et superficicrum modulus erat. Quomodo enim controversia, cpiae hac 

 de re forte orta esset, dirimi potuisset, nisi coUata mensura, quae cunctis, 

 praesertim iudicibus, tutam normam pi"aeberet, et quae tuto in loco as- 

 servaretur? Id quoque consequitur ex capitularium locis superius allatis 

 [ § 5 ] , (piae generatim iubent aequa pondera et aequas mensuras ubique 

 servari, quae ponderibus et mensuris iu palatio asservatis responderent. 



3. Longitudinum mensuras itineribus et superficiebus applicatas ut Ro- 

 mani ita et Franci variis distinxerunt signis. Cum per omnes fere ditioni 

 eorum subditas provincias, ac maxime per Gallias (i), ut monumenia 



(1) Jcllois: Memoire sur Ics antlquitcs du Dcjftirtcmciit clu Loirct { Paris fSSff , 4.'- 



