auctoue spiniTu fossati. fig 



clcin atlhuc fu'isse proportionein inter soliiliiin ct libram, seu aiiri librani 

 constasse soliilis duobus ct scptuagitila. Quia imo in Italia adhuc sub 

 Cai'olingis , ul supra aaimadvcrlimus, eadeiu fait solidi ad libram pro- 

 portio. 



11. Gum igitur, ut supra demonstravimus [lib. I. § 'gjj i'bs teni- 

 poribus legilimum aurei pondus fucril granorum 84 , seu grammatum 

 4,46^- libra, quae solidis duobus ct septuaginta constavil, fuit granorum 

 84X72, idcsl granorum 6048, suu graminatuin 321,338. Qua in re 

 animadvcrtcndum, incautius egisse cpii veterem romanam libram reipu- 

 blicac lemporibus ( cuius pondo fuit granorum G160, seu gi'ammatum 

 337,18 (1), atquc ideo hac nostra aliquanlo maior ) ad solidi pondus 

 slatuendum et coguoscendam quaiililatcm corum, quae ponderc iiumero 

 et mensura dcfiniuntur , post quattuor saeculorum lapsum et maximas 

 in re publica ac praesertim in re numraaria conversiones , adhuc tra- 

 xerunt. 



12. Ilanc tamen libram , quam Franci a Romanis accepierant, paulatiin 

 iimtatam fuissc dubitari vis potest , cum cl nummorum pondus muta- 

 lum , ct mensurae , ut tradit vetus auctor e temporibus Ludovici Pii , 

 u ad votum principum vcl iudirum » maiores minorcsve ficrenl (2). 

 Sed hiic de re adest mcmorabile testimonium aucloris Carolo Calvo coiivi; 

 quod tamen , cum ct per sc satis diflicile sit , ct vir cl. , qui primuf 

 nostris temporibus in luccm protulit, aliam lectioncm, atque idee aliam 

 loci intcrprctationem cxhibeat, iuvat accuratius pcrpcndcre. 



13. Ut statucret quot solidi essent in libra sub Mcrovingiis, Guerar- 

 dius in saepius laudata commcntationc (3) ex opere conscripto ab Aqui- 

 tanico viro, an. 845, locum profert his verbis: « Tres nummi moderni 

 « tantum pondus habent , quantum habent ci.iii maxima grana ccnilci 

 » Aquitaniae trilici nostri . . . trcceuli Tamen uiimnd aniiqiuim vigenti 

 » et quinque soUdorum pjpciimt libram. d Dc operis auctore plura dis- 

 serere a proposilo, quod clarus Guerardius tractabat, prorsus alieniim 

 erat ; nihil idcirro de ea re adiicit , sed scriptoreni suum Anotiymiim 

 ^quitanicum tanlum vocat. 



(1} l.cti'onDe f Cunsiduralions gcnoralcs siir rc\aluati()n Jos mnnnaic^ grccq'ics ot romaincs etc. 

 p. 7. 8. Paris 1817. 



(S) Gocsius etc. p. .12 1. 



(3) Du Sijsllme monelaire etc Propos. /^ll ( Rtfut tic. IS37). 



Serie 11. To.M. V. 12 



