26 



suosque alere exercitus iustae defensionis caussa necesse 

 habcnt S. Ileg. M:tas nunc quidem haud minus eam ex- 

 cusationem meretur, quam D:ui Ordines ipsi, quod, pressi 

 Hispanico bello, suae nunc propriae defensioni intenti esse 



coguntur. 



27. 



Sustinuit etiam S. Reg. M:tas et Regnuin Sueciae Po- 

 loni Catholicorumque insultus jam annis plus quam 25 

 continuis, sine cuiusquam vel Evangelici vel Amici Consilio 

 auxiliove. Et si pacis tractatus, qui in manibus est, vel 

 fuerit impeditus, vel non successerit, futuro vere iterum di- 

 micandum erit. Neque spes aliqua est alios amicos ac foe- 

 deratos hoc praesertim statu Evangelicorum S. M:ti acces- 

 suros. Ita caeteris spectautibus, totius belli in hoc arctoö 

 orbe moles S. R. M:ti incumbit: Quae suam quidem suo- 

 rumque tuitionem moliendo, simul caeteros omnes tutos ac 

 securos praestat, suisque periculis, sumtibus et laboribus 

 vicinorum pericula avertit, et ut sua curent, molliterque vi- 

 vantj efficit. 



28. 



Est certe Polonus potens hostis et non contemnendus, 

 qui odio flagrat sumrao et cupiditate huius Regni sibi vin- 

 dicandi, et acceptam, uti vocat, iniuriam ulciscendi, nihil in- 

 termittet, quo destiuata perficiat sua. Pax Turcica, ipsius- 

 que Turcae praesens imbellis status et mutationi obnoxius 

 non modo securum Polonum reddit, et adversum Nos sti- 

 mulat, sed et victoriae Catholicorum ac felices per Germa- 

 niam successus incitant ipsum, nec dubium est, quin Pon- 

 tifex et caeteri Catholici Romani ipsum sint et animaturi, 

 et communi ope adiuturi, ut Nobis debellatis, victoriam suam 

 adversus Regem Daniae ac Ordines ipsos tanto commodius 

 terra marique persequantur. 



