peditionis eorum nihil potuisse rescire; id tamen intellexisse 

 ex farailiari discursu cum aulae Sueticae praecipuis, Regem 

 non esse alienum ab subsidio mittendo, nisi Polonico bello 

 fuerit avocatus; Condiciones enim pacis Polonis antehac ob- 

 latas hactenus quidem receptas non esse, aut spem factam 

 recipi posse. Itaque quem exitum haec consilia habitura 

 essent, non se facile posse judicare. Ceterum hoc se certo 

 scire, et a Rege etiam ipso se audivisse, nihil Suam M:tein 

 magis habere iu votis, quara ut liceret per Polonum hoc 

 tempore succurrere laborantibus Evangelicis. Id enim sibi 

 et utile et honorificum esse; seque imprimis istuc cupiditate 

 ferri, adeo ut dubium non sit, si manserit status Sueciae 

 domi tranquillus, quod et milite et pecunia Elvangelicis in 

 Germania S. M:tas sit opitulatura. 



11. 



Hisce peractis et obtenta rerum omnium integra cogni- 

 tione, quam citissime revertetur, et quae acta sunt plene 

 referet. In fidem praesentes manu nostra subscripsimus, 

 et sigillo nostro corroboravimus. Datum ut supra. 



Gustavus Adolphus. 



mpr. 



(L. S.) 



