molitiones adversus Evangelicos multis jam annis agitatae. 

 nunc ad maturitatem quasi suam pervenisse, ac nisi iis tem- 

 pestive prospiciatur et eatur contra, magnum detrimentum 

 et periculum rebus Evangelicorum allaturae esse videantur. 

 Itaque S. R. M:tem Sueciae et laudare honestissimum ac 

 maxime salutare Regis Daniae propositum. de conj ungen dis 

 cum caeteris Evangelicis armis in communem omnium tui- 

 tionem; Ipsique gratias agere, quod et se voluerit ad illam 

 coniunctionem invitare, et de hoc suo consilio edocere. Om- 

 nibus vero constare quam Sua M:tas ab ineunte rerum Sue- 

 ticarum regimine salutis omnium publicae studiosa merit, 

 quamque hactenus vim Pontificiorum ex hac Boreali parte 

 arcuerit; Et quo minus ceteri hinc peti invadive potuerint, 

 secundum Deum, sola ac sine cujusquam subsidio effecerit; 

 Quo fit ut eoclem retento animo haud minus nunc quam 

 antehac Evangelicorum defensioni addicta sit. At cum S. 

 M:ts temporis brevitate impediretur, quominus solemni Le- 

 gatione praeclarum illum Regum ac principum conventum 

 Segebergae institutum inviseret, ac cum caeteris sua consilia 

 conferret, et in commune deliberaret; voluisse tamen per 

 ipsum Ruthgersium istuc missum, vel circa exitum Diaetae 

 testan suum in Evangelicos affectum; Deinde etsi non du- 

 bitet S. M:ts se per Regern Daniae atque ceteros Principes 

 de iis, quae istic concludentur, certiorem futurum; tamen 

 quo id celerius certiusque habere possit, visum esse S. M:ti 

 non inconveniens si ipsum istuc mitteret, quemadmodum Rex 

 Daniae ex literis ipsis (tum illas tradat Ruthgersius) ube- 

 rius eadem cognoscat. Quod si itaque Rex Daniae ipsi 

 Ruthgersio, quae conclusa fuerint aut concludentur inposterum, 

 concredere voluerit, se illa bona fide ad S. R. M:tem dela- 

 turum; neque esse dubium quin S. R. M. se facilem ad ea 

 oninia praestitura sit, quae cunctorum Evangelicorum salutera 



