31 



cum Dantiscanis, Civitate suae religionis et Germanica, ami- 

 cjtiam colere, quam se atque illam mutuis agitationibus con- 

 terendo, utrumque Catholicis Romanis tanto facilius supe- 

 randum tradere; Itaque nihil S. Reg. M:ti optatius possit 

 contingere, quam si servata consveta benevolentia ac com- 

 merciorum libertate, suae nihilominus securitati inde caveri 

 posset. 



41. 



Dantiscanis hoc quidem S. ipsius M:tas obtulit, sed 

 responsura tulit, non quidem pro rei magnitudine, et quod 

 securitati huius Regni minime satisfaciat. Verum postquam 

 scitum sit et Illrres Ordines Generales inagnae esse apud 

 Dantiscanos authoritatis, subditosque ipsorum maximam com- 

 merciorum partem illic exercere; Voluit S. Reg. M:tas D:nos 

 Ordines haec edocere, simulque rogat, ut et in gratiam S. 

 Reg. M:tis, et quod ipsorum quoque intersit, nihil innovari, 

 nec novas molestias in mari Ruthenico oriri, velint Dantisca- 

 nos horum admonere, et ad dandam S. Reg. M:ti iustam 

 cautionem hortari ac permovere. 



42. 



Hoc si obtinuerint ac perfecerint D:ni Ordines, bene 

 sane merebuntur et de Regno hoc et de Civitate Dantiscaua: 

 Imo de suis civibus propriis ac communibus commerciis; 

 ac S. Reg. M:tas habitura id est magni officii loco, suum- 

 que favorem, amicitiam ac benevolentiam ipsis Civibusque 

 ipsorum data occasione vicissim exhibebit. 



43. 



Descendet deinde ad alterum caput mandatorum suo- 

 rum, et quis sit status rerum intet Nos et Danum, qua po- 

 test diligentia et industria explicabit ad hunc modum: S. 



