33 

 46. 



Consideravit haec accurate S. Reg. M:tas, atque ideo 

 non cum caeteris tantum, sed et inprimis cum Serenissimo 

 Rege Daniae Vicino et Consanguineo suo multos iam annos 

 amicitiam et optime coluit, et quae alienare animos pote- 

 rant, studiose evitavit, cumque, ut fieri solet, inter Yicinos, 

 quaedam vel hinc vel illinc a subditis commissa essent, in 

 foederis initi praeiudicium, vel contraversiae moverentur mi- 

 nus necessariae, ac huic tempori noxiae. oas vel interpre- 

 tando lenivit, vel reticendo praeteriit, vel cedendo sustulit, 

 nihilque fecit reliquum, quam ut amicitia inter Ipsam ac Se- 

 reniss. Regem Daniae sarta tecta conservaretur. 



47. 



Praeter spem taraen et meritum omne evenit, ut Rex 

 Daniae coeperit quaedam gravamina aut controversias mo- 

 vere, initio quidem satis humaniter et amice, nunc per bi- 

 ennium ferme paullo impensius: Inter quae haec duo prin- 

 cipen) locum sibi adsignant. Primum, de vectigalium immu- 

 nitate, quam subditis Ipsius hic commercantibus ex foedere 

 deberi S. Reg. M:tas non inticiatur, sed id disputat, eam 

 immunitatem, non ut Rex Daniae interpretatur, eripere S. 

 Reg. M:ti in subditos suos potestatem, hosce pro ratione 

 sui status aut diffieultate oneribus vectigalibusve onerandi. 

 Alterum est, quod Rex Daniae novo quoclam et inusitato 

 more, merces Sueticas, quae portantur per fretum Oresundh, 

 vult et iubet certificare, uti vocant, corporali iuramento mer- 

 catorum, quod sint Suecicorum Civium propriae, nec sit 

 quisquam alterius Civitatis aut Reipub: qui partem in iis 

 obtineat: quod emtae sint propria Suecicorum Civium pe- 

 cunia, et vehantur proprio Suecicorum Civium periculo. 



3 



