Medan skriftvexlingen mellan den svenska regeringen 

 och sändebuden i Haag sålunda oafbrutet fortgick, blefvo 

 utsigterna för Gustaf Adolf att vinna helst någon hjelp af 

 öfriga evangeliska magter allt mindre. Vid ett möte i Zech- 

 lin den 10 — 12 April 1625 hade Kristian IV och kurfursten 

 af Brandenburg beslutit att genom sändebud uppmana Gu- 

 staf Adolf att antaga det holländska förslaget. Omedelbart 

 derefter afgick den brandenburgske rådsherren von Götzen 

 till Köpenhamn, derifrån han, åtföljd af en dansk rådsherre, 

 Sehested, begaf sig till Stockholm. De förklaringar, Gustaf 



solutuin rei gerendae arbitrium nulla exceptione perinittatur, non pu- 

 tabant quintae mentioneni faciendain esse, cum generalia includant 

 particularia, et nominato eo, quem 111. A. T. novit, loco (se. Dan- 

 tisco), odiosius id fortasse futurum esset, quem captum esse onmes 

 optarent, ante quain capienduui esse scire vellent. Sexta et septima 

 tales sunt, quibus contradici nihil potest. Ut aequitas et generositas 

 S. M. S. in omnibus spectetur. Det tantum Deus ne invictissimo illi 

 Principi desint ii, quorum haec agi tantopere interest, cum illum non 

 alia necessitas quam publici boni amor et amicos iuvandi studium ad 

 haec pericula devolvat. Caeterum hoc 111. A. T. rogo ut inihi com- 

 missio cum illis agendi in pergameno appendente sigillo in amplis- 

 sima forma mittatur. Talem enim 9.3.19.17.15.41.10.7. (Carleton) 

 habet, et ut ego mihi procurarem petiit. Quam nisi habuero, ea, 

 quam nunc accepi. contenti non erunt. Habemus enim cum iis ne- 

 gotium, qui formalitatem fortasse saepius quam res ante hac specta- 

 runt. Qua de commissione quia polixius scripsit Camerarius, non est 

 quod hic multa repetam. Atque haec sunt, 111. atque Gen. D. quae 

 de liac caussa adhuc tantopere incerta scribere potui. Neque putavi 

 necessarium Schoelemannum diutius detinere, cum quando reliqui 

 adtuturi sint, etiamnum ignari simus. Obsecro igitur ut mihi igno- 

 scat. Quae indies contingent diligentissime scripturus smn. Caete- 

 rum de 43.10.22.6.15.19.5.11.29. (Vosbergii) abitu et mandatis 111. 

 A. T. e literis Camerarii cognovit, cum ego eo tempore ita infirmus 

 essem, ut, non scribendis modo, sed ne dictandis quidem literis, id 

 quod nunc facio, sufncerein. Valetudo enim iam quartum paene men- 

 sem ita me afflixit, ut fere leeto seuvper affixus sum. Itaque si mi- 

 nus in scribendo diligens fuerim, non meae desidiae, sed caussae so- 

 maticae asscribi rogo. Nunc cum paullatim convalescere incipiamus, 

 officia, si quae intermissa sunt, resumemus". 



