336 



pérsvasurus, cum quidem ipse hactenus non tam neglexerit, 

 quam afflixerit Rempub. Sed de his propediem certiora in- 

 telligemus, et in omnem eventum Gedeonis (regis Sueciae) 

 heroicae prorsus intentiones nos erigunt, modo per Sosthe- 

 nem (regem Poloniae) ei liceat, profisisci 59. 38. 9. 92. 77. 20. 

 48. 2. 88. 40. 83. (cum exercitu) in Ungariam (Germaniam). 

 Utinam vero iam sciremus, quo loco res essent in Sardinia 

 (Livonia) et Antonia (Polonia) ne Ulysses (rex Daniae) pro 

 more consilia turbet, consiliaque bona et fortia ex eo prae- 

 cipne impediat, ac si Scipio Africanus (rex Sueciae) promissa 

 exsequi nequeat, quod vires suas contra Primislaum (regem 

 Poloniae) solum convertere cogetur. Sed spero nos brevi 

 hac cura liberatos iri. Ex Gallia raro iam accipimus litte- 

 ras, erepta ab Hispanis ultro citroque commeandi tabella- 

 riis licentia. Aiunt Regi stare sententiam ad continuandum 

 in Italia bellum, ad quod Legatus extraordinarius Venetus 

 non minus, quam Sabaudiae Dux, ilium impellit, nec officio 

 hic suo Legatus Batavicus deerit. Sed Rex iuvenis a diver- 

 sis factionibus in diversa abripitur, et Jesuitae unice bellum 

 civile in Gallia moliuntur, ex quo Hispanus tandem suam 

 utilitatem capiat. Aiunt igitur quidam Comitem Nantolium 

 Schonbergium cum classe contra Puipellanos iturum, et terra 

 urbem lentam obsidionem habit uram esse. Deus igitur oran- 

 dus, flectat mentem Regis ad saniora consilia. Sed proxime, 

 volente Deo, de rebus pluribus plura. Nunc excusari me 

 peto. Nondum abiicere potui sollicitudinem meam de Ill:ri 

 D:no Legato Gabr. Oxenstiernio, an salvus. in pätriam re- 

 dierit, quod mibi pollicitus fuerat, se statim, atque Gothen- 

 burgum appulisset, hoc raihi significaturum esse. Sed nihil 

 hactenus de eo comperire potui. Spero autem, Deum ser- 

 vasse tam praeclarum virum, quem etiam mei amantem esse 

 multis modis perspexi. De me autem, et qua ratione condi- 



