328 



autein misericordiam ardenter imploro, ut salutaria nobis 

 consilia inspirare, atque ea ad felicem exitum sua potente 

 dextera perducere velit. Du. Vosbergius a Rege Daniae 

 ante paucos dies buc reversus est. Eius relationes mirifice 

 affecerunt in optimam partem Dominorum Ordinum animos, 

 ut sperem in propinquo conventu illos cuncta pro Rep. fac- 

 turos, quae in ipsorum potestate sunt. Et illi quoque desi- 

 derarunt, ut ex transmissis ad Dn. Rutgersium S. R. M:tis 

 voluntas innotescere posset in conventu illis, quorum inter- 

 est, unde communi fere omnium cupiditati refragari non potui. 

 Sed, uti spero, tam operosa mihi excusatione opus non erit, 

 maxime cum singulari cautione in communicatione usurus 

 sim. Quin etiam, quod cum morte Dn. Rutgersii mandatum 

 eius exspiraverit, S. R. M:tas neque a me, neque ab aliis 

 ulla ratione obligari possit, sed re ex eius parte integra 

 cuncta ad illum referri necesse sit, sive per litteras, sive 

 per Legatos, sive denique ut alius instituatur conventus, in 

 quo S. quoque R. M:tis Legati interveniant. Sed hac de re 

 plura nunc verba facturus non sum. Tantum submisse oro 

 etiam atque etiam 111. Gemtem Tuam, ut sua benigna de- 

 claratione de hoc consilio factoque nostro omni me sollici- 

 tudine quantocyus liberare dignetur. 



Ex castris Regis Daniae hodie vel eras exspectamus 

 litteras, quibus utinam confirmetur, quae ex diversis locis 

 buc perlata sunt. Amisisse Tillium nescio ubi aut in quo 

 conflictu ad 1000 equites et partem etiam peditum, allatis 

 ad Regem multis signis ex vexillis. Quidam etiam de tor- 

 mentis nonnullis addunt. Sed litterae, quas dixi, certitudinem 

 rei adferent. De classe Anglica, cuius numerus in adiuncta 

 charta expressus est, nondum audimus, quo cursum suum 

 direxerit. Itaque de illo varii sunt ubique sermones, varia 

 hominum iudicia. Me et anni decursus, et quod alia prae- 



