319 



volui, ut eo maturius in futurum rebus suis S. K. M:tas hic 

 consulere, et necessaria nobis mandata transmittera possit, 

 Ego interim, ut et in posterum, quamdiu vixero, in mea di- 

 ligentia, labore et cura nihil praetermittam in omnibus rebus, 

 quas ulla ratione ad S. R. M:tem spectare arbitratus fuero. 

 Illiris vero Gen:tas Tua sine dubio accurate adhuc meminit, 

 (liiae mecum Gripsholmii in ultimo congressu nostro egerit, 

 quid ego tum responderim, et quae nuper etiain aliquaties 

 sabiecerim. Ea non repeto, sed eius potius gratiosam res- 

 ponsionem cum tempore exspectabo. Hoc autem mihi pol- 

 liceor, S. R. M:tem importunis aliorum precibus, qui Dn. 

 Hutgersio subrogari expetent, non ita cito locum daturam, 

 sed si forte commoditas illa mihi contingere nequeat, meo 

 ramen consilio clementissime usuram esse. Sunt enim mag- 

 nae dubitandi rationes, utrum expediat Batavorum hic opera 

 in patria S. R. M:tem uti, maxime in hac scissura et muta- 

 tione rerum paene omnium, ubique plaerique ad sua potius, 

 quam publicum respiciunt. Sed de bis ulterius communi- 

 candi aliud fortassis commodius tempus erit, maxime ubi ab 

 Ilhri Gen:te Tua aliquid saltem indicii accepero, an, aut 

 quid mihi sperandum sit. Interea ne quid negligatur in illis, 

 quae Dn. Rutgersius p. m. si vixisset, expedire potuisset, 

 lidelem sum datums operam, et si in conventu, brevi, uti 

 putant, futuro quid firmi solidique condudatur, ut tum illud 

 sine mora ad S. R. M:tem aut perscribatur, aut Legatio de- 

 stinetur, aut denique ut novus Conventus sub initium inse- 

 quentis anni instituatur, ad quem S. R. M:tas peculiarem 

 Legatum amandare queat. Precor autem Deum Opt. Max. 

 ut fräter Ilhris Gemtis Tuae quamprimum salvus atque in- 

 columis in patriam, atque ad S. R. M:tem redeat, qui re- 

 liqua coram enarraturus est, ita ut nolim prolixiori sermone 

 Ilhri Gen:ti Tuae molestus esse. Scribam etiam, volente 



