318 



trema urgente necessitate non faciam) ita tamen caute et in 

 secreto habebo omnia, ut nulli mortalium demonstrentur aut 

 communicentur, nisi quae sine ulla laesione autoritatis et 

 Maiestatis Regiae tuto ac sine periculo patefieri possunt. 

 Gum enim omnium consiliorum S. R. M:tis rationes et pro- 

 gressus probe mihi noti sint, atque ita non dubitem, ma- 

 xime cum etiam Ilhris Gen:tis Tuae litterae in eo me iterum 

 confirment, illam a laudatissimo suo et beroico proposito 

 nunquam declinaturam, idcirco omni opera, studio ac fide 

 cuncta eo directurus sum, ut ante omnia re ipsa satisfiat 

 S. R. M:ti, atque ut non tantum fundamento certo vitantur 

 institutae actiones, sed etiam inprimis, ut exacta servetur 

 aequalitas inter S. R. M:tem et Regem Daniae, siquidem hic 

 in bello continuando constans mansurus erit, aut si ille re- 

 silire velit, ut tum summa rerum S. R. M:ti soli commit- 

 tatur, illis conditionibus, de quibus iam saepius actum est, 

 et quas in mandatis ad Dn. Rutgersium immutatas fuisse 

 non existimo. Utinam vero Cursor ille, qui haec attulit, 

 advenisset citius, aut saltem praesente adhuc fratre 111: ris 

 Gemtis Tuae. Ita huius consilio et autoritate rectius de 

 toto negotio certi aliquid constitui potuisset. Praevidit ille 

 quidem mecum tristem bunc cum Dn, Rutgersio exitum, 

 atque in hunc eventum me praesente Dn. Heinsio, affini Dn. 

 Rutgersii, iniunxit, ut hoc mortuo cunctas chartas, quae ad 

 S. R. M:tis negotia spectarent, una mecum obsignaret, ut 

 ita separatim ab aliis defuncti rebus asservari possent, donec 

 iuberet S. R. M:tas quid de illis fieri vellet. Sed ille nihil- 

 ilum de eo mecum communicare voluit, et utuntur isti ho- 

 mines plaerumque ingenio suo, et habent fortassis considera- 

 tiones singulares, in quas ut ego curiose non inquiro, ita 

 etiam finem non assequor. Haec autem urgente me fide et 

 devotissimo erga S. R. M:tem obsequio prolixius attingere 



