288 



XLV. 



Ep. L. Camerarii ad Axelium Oxenstierna, Hagae 

 Coinitis d. 5 Sept. st. n. 1625. 



R. A. coll. Ox. 



S. P. Illustris ac Generöse Domine. 



Proposueram mihi hac vice in gravi sollicitudine de 

 Rep. nonnulla communicare cnm Ill:ri Geir.te Tua, sed ad 

 publieam calamitatem etiam nova, sed privata, in domo me a 

 accessit, quae accuratiorem scribendi cnram omnino mihi 

 excussit. Exprimam igitnr saltem ingentem dolorem ad pa- 

 tronum optime de me meritum merentemque, sive ut rela- 

 tione tali luctum menm expleam, sive ut me excusem, ob 

 intermissionem officii, quo alioqnin defunctus fuissem. Quae 

 autem est insignis humanitas Ilhris Gemtis tuae, non aegre 

 illa fevet, quocl inter gravissima negotia praeclaras eius ac- 

 tiones hac domestica interpellatione turbcm. Inciilit nuper 

 ex febri ardenti continua uxor mea in periculosum morbum, 

 ex quo cum paulatim se recolligere inciperet, longe gravior 

 infelicitas afflixit familiam meam, me inprimis in tantum moe- 

 rorem coniecit, ut nisi ex verbo divino consolationes hau- 

 rirem, profecto miser essem. Filius meus natu minor, puer 

 rarae indolis, et excitatissimi ingenii, cum altero quodam 

 aequali sno ad aquas proximas opido lavandi causa, insciis 

 parentibus, cum tantam deambulatiunculam illis concessis- 



