256 



vera vitium est gentis, cuius naturam iam paucis expressi. 

 De successu felici Deus orandus est. Sed multa me red- 

 dunt anxium, ne tantus conatus tandem in fumum desinat. 

 Alcimus (rex Hispaniae) sibi ab hoc apparatu metuens, ubi- 

 que locorum in defensionem intentus esse dicitur. Nos in- 

 tempestive hostes monemus, neque cito et ex improviso in 

 illos iiTuimus, quo uno illorum vires frangi posse, ego qui- 

 dem existimo. Quod etiam sperandum nobis fuisse non du- 

 bito, si quae ab initio Gedeoni (regi Sueciae) in Sicilia 

 (Anglia) promissa fuerunt, Ulysses (rex Daniae) non 15. 38. 

 13. 61. 30. 14. 74. 80. 46. (turbas set). Sed quicunque etiam 

 sequentur eventus, Josephnm (Camerarium) hoc unum tamen 

 erigit, quod sciat Se. Africanum (regem Sueciae) in heroico 

 suo proposito constanter perseveraturum esse. Forte etiam 

 Deus illi soli hane gloriam reservare vult, ut in Annalibus 

 celebretur vindex et restaurator collapsae libertatis. Et haec 

 quidem hactenus. 



Venit tandem Londinum nova Regina, celebratis ac 

 confectis Cantabrigiae nuptiis. Faxit Deus, ut haec con- 

 iunctio utrique Regno salutaris, et hostibus formidolosa sit. 

 In Gallia Hispanica factio praeclara consilia saepius mo- 

 ratur, atque ex eo bellum in Italia feliciter coeptum pro- 

 greditur lentius. Hispani deiectis suis ad Bredam munitio- 

 nibus discesserunt versus Brabantiam. An aliam aliquam 

 obsidionem tentaturi, aut copias reficiendi causa in praesidia 

 distributuri sint, mox intelligemus. Ego doinum reversus 

 tantum litterarum variis ex locis allatarum cumulum reperi, 

 ut ob illas perlegendas has cogar abrumpere. Scribam pro- 

 xime, volente Deo, plura, et quidem diligentius. Bene valeat 

 Ilhris Gemtas Tua, et commoda mea promovere nunquam 

 desistat. Loco consveto, ^ T Julii, 1625. 



Hoc omnino addere debui. Misit ad Ulyssem (regem 



