242 



possit. Accedit ad cetera mala hoc gravissimum, quod Juba 

 (Mansfeldius) consumpta immensa pecunia et gente, nihil egit 

 hactenus, et, ut mea fert sententia, nihil acturus est in 

 posterum, unde non plus damm, quam emolumenti accep- 

 tura sit Respublica. In Areopagitas (Ordines) etiam ex eo 

 magnum onus devolvitur, quod Menelaus (rex Angliae) solu- 

 tionem stipendiorum pro Jugurtha (Mansfeldio) ab iis exigit, 

 et quod eius causa suas quoque vires distrahere coguntur, 

 quas alibi maiore cum utilitate collocare possent. Ego sem- 

 per praedixi, non nisi perpetuas difficultates a Juba (Mans- 

 feldio) exspectandas; saepe monui haberent Ptolomaeus (rex 

 Galliae) et Ucalegon (rex Angliae) maiorem suae existiraatio- 

 nis rationem, pecuniam potius Gedeoni (regi Sueciae) darent, ut 

 versus Severum (Caesarem) alicubi diversionem utiliorem fa- 

 cere posset, quam nunquam facturus esset Jugurtha (Mans- 

 feldius). Vereor, ne exitus mea prognostica comprobet Et 

 haec quidem hactenus. 



In Anglia et Gallia festivitates nuptiales multum impe- 

 diverunt necessaria consilia. Interim hostes ubivis locorum 

 res suas egerunt, et multae praeclarae occasiones praeter- 

 lapsae sunt. Etiam Bredanae urbis amissio, et metus futu- 

 rorum multorum animis vehementiorem sollicitudinem incus- 

 sit. Magna illa classis Britanica an tempestive exitura sit, 

 mihi adhuc incertum, et sunt, quae me reddunt dubium. Illi 

 Dux belli Cecilius praefectus est, vir fortis et amans nostrae 

 causae. D:ni Ordines 20 näves adiungent et 2,000 militum. 

 Deus faxit, ut felici successu exhilarentur, qui tamdiu in 

 exilii squalore adversae fortunae et hostium contemptui sunt 

 expositi. Jam audio, allatas litteras, quibus nuncietur, cum 

 Soubisio in Gallia rem omnem esse compositam, hunc etiam 

 cum classe iturum in mare Mediterraneum. In quo nisi Ge- 

 nuae exitus occluditur, difficilis futura est eius occupatio. 



