226 



92. 47. 59. 83. 9. (Dantiscum) occupare, aut per Antoniam 

 (Poloniam) perrumpere liceat durantibus cum Sosthene (rege 

 Poloniae) 21. 10. 58. 23. 62. 21. 28. 14. (induciis). De eo non 

 dubito, si Ordines Antoniae (Poloniae) et Sardiniae (Livoniae) 

 certi redderentur, ex hoc bello nihil ad ipsos periculi per- 

 venturum, mansuram cum illis amicitiam, et pactorum fidem, 

 tum illos se aut non opposituros, aut scissiones inter ipsos 

 secuturos, 20. 26. 19. 51. 56. 29. 8. 33. 2. 39. 14. (evangelicos) 

 que ad nostras partes accessuros esse. Sed haec omnia 

 procul dubio examinata fuere iam antea in Biscaia (Suecia), 

 ubi res in Antonia (Polonia) quo loco sint, constat exactius, 

 quam nobis. Conditionibus vero ceteris an non haec quo- 

 que subiicienda fuerit, considerari forte posset, finito felici- 

 ter bello, et restituta in seeuritatem Rep. si postea Primis- 

 laus (rex Poloniae) Biscaiam (Sueciam) aggredi velit, ut tum 

 ceteri confoederati inprimis Menelaus (rex Angliae), Gedeo- 

 nem (regem Sueciae) suis auxiliis non desererent, praeter 

 ea, quae cauta sunt in 2:a conditione durante expeditione. 

 Haec omnia ut optimo a me animo commemorantur, ita 

 quoque in optimam partem accepta före non dubito. Con- 

 fido autem in futuro couventu cuncta illa non difficulter trans- 

 igi posse, facturosque in Gedeonis (regis Sueciae) gratiam 

 Menelaum (regem Angliae), Andream (elect. Brandeb.), Ve- 

 netos (ordines Belgicos), omnia. Quod si solus Ulysses (rex 

 Daniae) se opponat, aut praeclaras res impediat, tum denu- 

 datum före eius animum, et fieri posse, ut illo relicto a ce- 

 teris, totius belli administratio offeratur soli Se. Afri- 

 cano (regi Sueciae), atque ita res tota ad heroica illa con- 

 silia redeat, quae ex generoso illius pectore ultro fluxerunt 

 primitus. Me nihil tam excruciat, quam pretiosi iactura 

 temporis, et optimarum occasionum amissio et cetera incom- 

 moda, quae ex mora nascitura esse, Illrris Gemtas Tua in 



