353 



in omnibus. Meam dimissionem expeditiorem S. R. M:ti 

 curae esse laetor: Sed spero ante eam accuratiorem mecum 

 communicationem futuram, quando S. R. M:ti erit commodum. 

 Ad Regem vero Daniae sine mora aliquem mitti, qui in of- 

 ficio tot difficnltatibns involutum retineat, procnl dubio vel 

 maxime necessariuin iudicabitur. Multa enim me habent 

 sollicitum in oinnes eventus. Cnncta quidem, quae mihi 

 cognita, veluti in sinum Ill:ris Genrtis Tuae effudi. Si plura 

 a me requirentnr, quantum potero, non minus et illa lubens 

 enarraturus sum. S. R. M:tis heroicus animus non nisi 

 magna concipiet, sat scio. Foedus oblatum non reiiciet, 

 quod vel inprimis, nisi fällor, Polonis formidabile erit, hos- 

 que retrahet, quominus vel cum Rege Daniae in posterum 

 quid tractent, vel ex Anglia amplius sperent. Juvandi autem 

 oppressos amicos non una via est aperta S. R. M:ti maxime 

 si cum Bethlenio Principe se iungere velit. Quo uno fulcro 

 stare diutius Serenissimus Elector Brandenburgicus potest, 

 sine illo mox collapsurus. Sed nolo de his saepius dicta 

 repetere. Doleo de privato negotio meo cum Ill:ri Gemte 

 Tua me nihil locutum fuisse ante eius discessum. Partim 

 pudor prohibuit, partim quod nondum incoepta cum S. R. 

 M:te actione de publicis, nollem privata mea attingere. Ve- 

 rum cum Ill:mus Princeps Comes Palatinus de his ad S. R. 

 M:tem scripserit, eique conditiones a me expetitas trans- 

 miserit, et has mea manu consignatas, quantum memoria 

 tenui, huic epistolae adiicere volui. Ill.ris Gemtis Tuae in- 

 stinctu S. R. M:tem hoc mihi munus clementissime obtu- 

 lisse certus sum, atque ideo uno verbo me et totum nego- 

 tium eius iklei et singulari erga me benevolentiae permitto. 

 Hoc ut Deus ad S. R. M:tis splendorem, ad Reip. utilitatem, 

 ad meum honorem dirigat, voveo atque exopto. Ilhris Gemtas 

 Tua mea devotissima obsequia S. R. M:ti humilime deferet, 



23 



