360 



cum Caesare pacera nolle, sed vigilaturos, ne nimium ex- 

 crescat Austriaca potentia. Profecto si sapiunt, obiicere ei 

 debebant repagulum. Bethlenius gentilem suum adolescen- 

 tem, qui hactenus Francofurti ad Oderam litteris operam 

 dedit, Leidam transferre cupit. Ego vereor, ne ille clade 

 Mansfeldica percepta, qnam Caesareani in maius extollent, 

 mutet recta consilia, et ne forte Comes ille de Nigromonta 

 in transversum hunc abripnerit. Sed meliora speremus de 

 tanto Principe, et S. R. M:tas eo accuratins laborabit, ut 

 retineatur in officio. Litteras ab ea ad ipsum raihi datas 

 Berlinium transmisi, et meas illis adiunxi ad praecipuum ex 

 Consiliariis, quae opto ne sine fructu sint. Volebam fasci- 

 culum ad Belinium nostrum transmittere, sed optimus ille et 

 integerrimus vir, ut hic primum percepi, me in Suecia ab- 

 sente diem suum obiit. Procul dubio ex aegritudine animi. 

 Nam cum Christianus Thomae nuper Legatus Berlinii esset, 

 et acta per Belinium suoque Hero ab Electore promissa al- 

 tius repeteret, parum abfuit, quin optimi viri ficles in du- 

 bium vocata fuerit, quasi fines mandati alicubi excessisset. 

 Certe hic casus adeo me affligit, ut valde verear, ne prog- 

 nosticum nobis sit maiorum malorum, quorum spectatorem 

 eum esse Deus noluerit. 



Hoc paene oblitus fueram adiicere, Coldingae Principem 

 desiderasse, ut ad patrem suum ipse proficiscerer. Sed 

 magnae mihi causae sunt, cur me excusaverim. Metuo enim 

 pericula, et alia, quae non exprirao. Scripsi igitur ad Re- 

 gem, et litteras S. R. M:tis una cum exemplo Resolutionis 

 Regiae heri per certum hominem Wolfenbtittelium transmisi. 

 Hic etiam intellexi, Regem Laurentium Wenzinum, quem 

 nuper in Galliam ablegavit, Hagae ut ordinarium Residentem 

 habiturum esse. Scribunt multa de missis a Rege Galliae 

 pecuniis, sed Amstrouterus non nisi 30 Imperialinm millia 



