116 



gere volui, ut in rebus omnibus magnis ac praeclaris, itain 

 hac quoque ingentes difficultates se oblaturas esse. Nam in 

 Anglia Galliaque acta cum Mansfeldio eo iam processerunt, 

 ut stipulata in 6 Menses retrahi tam cito nequeant, tum nota 

 nobis sunt lenta et timida hoc tempore Germanorum ingenia, 

 tandem portum Vismariensem obtinere posse, magnae molis 

 erit negotium, et aliae etiam circumstantiae prudentes sol- 

 licitos habere possunt. Sed modo in Anglia ex voto nostro 

 res succederent, sperarem cum bono propitioque Deo cunc- 

 tas reliquas difficultates removeri posse. Agamus igitur in- 

 trepide, quod debemus, et quo nos fata et S. E. M:tis mag- 

 nitudo animi et divinus Genius ducunt, et eventum permit- 

 tamus misericordiae divinae, quam tyrannidi iniustorum ter- 

 minum statuisse nullus dubito. Elector Brandeburgicus 

 nihil dum de Domini Belinii reditu, et suis ex ipsius Re- 

 latione consiliis nobiscum communicavit, sed quantum ex 

 amici cuiusdam litteris colligo, iam agere clam coepit cum 

 quibusdam Principibus, et quidem amicus ille mihi spem fa- 

 cit, nos propediem successum rerum in Germania intellectu- 

 ros esse. Hoc certum est, plaerosque metu et desperatione 

 retineri, quominus animos resumant, et viros se praestent. 

 Verum si tantum Regem ac Heroern cum exercitu in pro- 

 pinquo videant, tanquam ad Herculem aliquem Ultorem et 

 Servatorem concursuros esse. De Daniae Rege causae sunt 

 dubitandi, et Dn. Anstrouteri ab illo ad nos reditus patefa- 

 ciet nobis eius mentem ac consilia. Verum si foedus ab 

 ipso Rege Magnae Britaniae expetitum recte coalesceret, ip- 

 sum etiam Danum hoc constringeret, ne solus Remp. deser- 

 uisse culpari posset. 



Sed de bis ceterisque, volente Deo, ut dixi, septimana 

 proxima. Nunc enim temporis angustia exactiorem operam 

 non admittit. Maximas autem Hl:ri Gen:ti Tuae gratias suis 



