121 



Dn. Spensius hodie navim conscensurus est. Sequetur 

 eum post unum aut alterum diem Dn. Belinius. Nescio an 

 uti mihi liceat characteribus Ill:ri Gen:ti Tuae relictis, et 

 postremis meis iterum inclusis. Faciam certe proxime, et in 

 posterum saepius, sed celerrime mihi significandum erit, recte 

 an secus faciam. Certe in arcanis talis cautio videtur ne- 

 cessaria. Nunc in genere tantum hoc dico, etsi diffcultates 

 quaedam insuperabiles quibusdam apparere possint, me ta- 

 men cum bono Deo nequicquam desperare, modo ofiicium 

 faeiant qui debent. Brevi igitur experiemur, quid ex Sici- 

 lia nobis exspectandum sit. Nam ex illa nobis quidem to- 

 tus nervus suppeditandus erit. Mandavit David (R. Bohe- 

 miae) suo apud Menelaum (R. Angliae) Consiliario, ut cum 

 Dn. Spensio et Belinio se iungat, cunctaque tractet promo- 

 veatque ex ipsorum ductu et consilio. Andreas (Elector 

 Brandeb.) profecto omni studio negotium adeo salutare pro- 

 movet, et iam in Ungariam (Germaniam) misit unum ex in- 

 timis suis, qui socios accersat, ut ad 17 Januarii in vicina 

 quadam Aurelii (Elect. Brand.) ditionibus urbe conveniant. 

 Optime sperat Belinius. Ego vero ex Hispauia (Germania) 

 in secreto scio, complures esse, qui omnibus votis tale 

 quid exoptant, quale magnus ille Gedeon (R. Sueciae) hero- 

 ico suo animo agitat, quamvis forte de hoc vix cogitent. 

 Deus igitur misericors orandus nobis est, ut consiliis tam 

 piis benigne adsit suo numine. Mansvetus (Camerarius) in 

 arcano negotium communicavit Davidis (R. Bohem.) iussu 

 Pericli (Auraico). Is toto pectore hoc approbavit, et Gedeo- 

 nem (R. Sueciae) veris laudibus in coelum extulit. Tantum 

 vereri se dicebat, ne Ulysses (R. Davide) quid in illo turbet. 

 et simul de llenelao (R. Angliae) nescio quid suspicabatur. Sed 

 tentanda svadebat omnia, et promittebat in eventum suam 

 operam in illis, quae temporis successu agenda erunt cum Ve- 



