44 



vivere, et avaritiae artibus hactenus non pellectus, disciplinae 

 observantissimus militaris. Hic si reficiatur, augeaturque 

 paucis legionibus aut Regimentis exteri peditis et peregrino 

 equitatu, nullae erunt vires, quibus S. R. M:tas se, secundum 

 Deum, non parem judicatura sit. Nec desperat, quin id, 

 quod habet in animo, Divina clementia nixa, effectui da- 

 tura sit. 



16. 



Huic sno S. R. M:tas confidit exercitui, quod per se 

 Divina juvante clementia. satis validus futurns sit ad im- 

 pugnandum Polonum attrahenduinque Imperatorem ac Ca- 

 tholicos in Poloniam. Sed si Illustrissimus Princeps Chri- 

 stianus Brunsvicensis ac Petrus Ernestus Mansfeldius a Do- 

 minis Ordinibus persuaderi et induci possuut, ut cum suis 

 copiis, per Saxoniam aut Marchiam se in Poloniam, Silesiam, 

 Moroviam, aut Bohemiam conferant, neutiquam dubitandum 

 erit de felici successu. Quocunque enim illi ierint, sine con- 

 troversia, ut Magnes ferrum Ipsi Catholicorum ac Domus 

 Austriacae vires et exercitus attrahent, et a Palatinatu Or- 

 dinumque Provinciis divertent. 



17. 



Si in Poloniam se contulerint, vix poterit illa sustinere 

 tot exercitus, cum munitam Urbem aut civitatem non habeat, 

 nec peditatu valeat. Et si Polonos accepta clade semel aut 

 iterum caedi contigerit, vix unquam vires recolligere pote- 

 runt. Nec dubitandum est, quin Ordines eius Regni, si 

 pressi fuerint, magna parte adversus Regem ipsum consur- 

 recturi sint, cum diversarum sint religionum, et tam refor- 

 mati, quam Graecae religioni addicti, hactenus maximas per- 

 secutiones sint passi. 



