464 



lutaribus necessariisque monitis nihil praetermitto, sed ubi 

 tot sunt capita, et diversi humores, et insuper quotidie ubi- 

 que fere locorum nova emergentia exsurgunt, difficilis sane 

 et taediosa est omnis actio. Illam etiam, quantum ad me 

 attinet, nonnihil graviorera reddit, quod de successu remin 

 in Borussia nihil certi percipio. Unde illis, quae ab aliis, 

 saepe malö scopo, sparguntur, non possum occurrere, ut ne- 

 cessitas postulat. Spero tamen me facere officium, quantum 

 est in mea potestate et viribus. Cetera igitur et divinae 

 voluntati et tempori permittenda sunt. Valde autem Ve- 

 netos (Ordines) nunc sollicitos res Ulyssis (regis Daniae) 

 faciunt, quae certe lubricae esse videntur, et maiori adhuc 

 periculo obnoxiae. Scripsit ille his diebus ad Areopagitas 

 (Ordines), non excusisse sibi adversam fortunam animum, 

 stare se adhuc, et fretum divino auxilio hostibus non ces- 

 surum, sed extrema potius tentaturum esse. Non potui sal- 

 tem ad legendum impetrare illas litteras. Necesse itaque 

 est, ut aliquid mysterii lateat. Ego de Lentulo (rege Da- 

 niae) multa scribere possem, quae habeo a bonis viris, qui 

 rebus omnibus interfuerunt. Sed quod haut sciam, an 111. 

 Gemtas Tua cum S. R. M:te praesens sit, et arcanam scri- 

 bendi designationem penes se habeat, ob interceptionis ine- 

 tum non audeo cuncta exprimere. Unum igitur hoc dico, 

 plus me metuere mali, quam sperare boni. Ex hoc colligi 

 facile possunt reliqua. Ego semper maritimis locis metuo, 

 et saepe deploro, non maiorem tanti periculi rationem ha- 

 beri ab iis, quorum vel maxime in terest. Jam etiam exspi- 

 ravit foedus inter Venetos (Ordines) et Graecos (Hansea- 

 ticos), necdum tamen de renovatione eius vel verbum au- 

 ditur. De Alexandro (Bethl. Gab.) nihil adhuc certi habemus. 

 Eius Legatus in Siciliam (Angliam) profectus est. Nihil ef- 

 ficiet, quamdiu Menelaus (rex Angliae) dependet ab illo ho- 



