365 



servanter oro, ut, quamprimum fieri poterit, a S. E. M:te in 

 hoc negotio speciale mandatum accipiam, et si nihil impedit, 

 conditiones in specie expressas mihi ex praescripto illis 

 monstare et communicare liceat, quibus eas innotescere S. 

 R. M:tas consultum esse putaverit. Inter alia Dn. Amstrou- 

 terus exagitabat, quod acta per Belinium in Anglia et no- 

 biscum in Belgio Regem Daniae celata fuissent, quodque 

 tum et Rex Angliae et Rex Bohemiae expetiverint, ut S. R. 

 M:ti directione belli relicta, Rex Daniae quiescens tantum 

 aliquid pecuniarum contribueret. Nunc cum hic totum belli 

 onus solus sustineat, non iniquum videri. si idem a S. R. 

 M:te exspectetur. Respondi, multa ab aliqno peti posse, 

 quae tamen huius arbitrio subiecta sint, an praestare velit. 

 aut nolit. Eam vero, durante maxime bello Polonico, S. R. 

 M:tis rationem esse. ut suis pecuniis in proprios usus in- 

 digeat. Multa denique de talibus inter nos fuit concertatio, 

 in qua S. R. M:tis intentionibus me satisfecisse spero. Hoc 

 evidenter depreheudi, Regis Daniae res in periculosissimo 

 nunc statu esse, quod in Anglia ei promissa non serventur. 

 Nam in Parlamento diversa sunt studia, et privatae aemu- 

 lationes ac odia publicam causam in certum discrimen con- 

 iiciunt, Digbius Bukingamium multorum gravissimorum cri- 

 minum reum facit; Hunc Rex tuetur, et vicissim Digbyum 

 proditionis accusat. Misera est ubique rerum omnium facies, 

 et prorsus ad vota Hispanorum luditur haec Comoedia. In 

 Danicis castris magna est confusio, nulla disciplina, penuria 

 necessariorum maxima. Grassautur inter milites morbi, et multi 

 in dies dilabuntur. Multis 11 mensium debentur stipendia. 

 Rex ipse admodum anxius est, et a multis in diversa ab- 

 reptus vix sibi consulere potest. Faxit Deus, ne ex despe- 

 ratione eligat peius, et ne tandem pro sua securitate hostium 

 amicitiam ambiens non tantum res Germanicas deserat, sed 



