400 



dum est, cum eum in finera raaximi apparatus instituti sint. 

 Ceterum, ut fieri solet, diversi nunc sermones inter curio- 

 sos, et qui aliquid sibi intelligere videntur. Quidam de Breda 

 Civitate recuperanda, alii de Vesalia obsidenda, alii aliud di- 

 cunt aut sibi imaginantur. Tempus aperiet nobis omnia, et 

 pro more raeo singulis septimanis diligenter, quae comperero, 

 nunciaturus sum. De rebus Germanicis pauci sunt, qui ex- 

 acte ad nos referant, et non sine periculo tabellarii comme- 

 are possunt, interceptis hactenus nonnullis. Laurentius Wen- 

 zinus, qui Regis Daniae nomine in Galliam ire debuit, iussu 

 Infantae libertati suae redditus est, restitutis ipsi rebus suis, 

 eaque promittente animadversum iri in eos, qui ipsum cap- 

 tivum Lingam perduxerunt. Heri Christianus Thomasen Re- 

 gis Daniae nomine Coldingae, conscensa in Holsatia navi, 

 per mare huc venit. Causam praecipuam Legationis esse 

 mihi dixit, quod inter suum Herum et Regem Galliae in Or- 

 dines Generales compromissum sit de privata lite, quae ab 

 aliquot annis propter quasdam repraesalias, quas vocant, in- 

 ter illos Reges incidit. Heri ab Ordinibus auditus est, ho- 

 die Principem, eras Legatos exteros compellabit. In castris 

 Danicis ab obitu Ducis Christiani fere quies fuit. Rex Da- 

 niae illo adhuc superstite Mansfeldium sub specie honestae 

 Legationis libenter a se dimisisset. Quod cum ille subodo- 

 ratus esset, non successit. Nunc de voluntate Regis progre- 

 dietur cum 4000 peditum et 2000 Equitum, qui ipsi super- 

 sunt, per mediam Brandeburgensem provinciam versus Sile- 

 siam. Rex ei adiunxit Vinariensem Ducem cum 6000 pedi- 

 tum et mille Equitibus. Ad fines Silesiae 2000 peditum, et 

 mille Equites exspectabunt. Sed apud me non sine cura et 

 metu haec expeditio est, cum ignorem, uter ex illis duobus 

 Dux superior in ea futurus sit, et cum pecunia nulla in 

 promptu sit, Regibus Galliae et Angliae in alia distractis. 



