401 



Quod si Bethlenius Princeps simul progrederetur, et rusti- 

 corum in Caesareis ditionibus motus secundo vento agita- 

 rentur et accrescerent, tum profecto appareret, Deo non 

 deesse media, quibus tandem tyrannos possit compescere. 

 Ego unice audire desidero, an missus a S. R. M:te in Hun- 

 gariam redierit, et quid ex illo tractatu nobis sperandum 

 sit. Rex Daniae multum de illo Principe sibi pollicetur, et 

 profecto indignum esset, nisi ipsius postulato de exigua pe- 

 cuniae summa satisfieret. Hic non tautum constans farna 

 est, sed Berlinio etiam perscribitur, S. R. M:tem traiecisse 

 in Pomeraniam cum exercitu, nec procul a Stetinio abfuisse. 

 Hoc factum fuisse, vix mihi imaginari possum, cum tempe- 

 states nullae fueriut, quae Eius M:tem ab itu in Livoniam, 

 si hic institutus mit, reiecissent in Germaniam. Sed de his 

 ceterisque litteras ex Suecia in singulos dies anxie exspecto. 

 Quidquid vero aggredietur S. R. M:tas, faxit Deus Opt. Max. 

 ut felicem habeat exitum. Adiunxi hisce nonnulla, vetera 

 ex parte, quae cognitione, ut puto, non indigna erunt. Quae 

 de rationibus, cur Turcas cum Polonis pacem habere ex- 

 pediat, in Constantinopolitanis litteris leguntur, mihi non 

 omnino satisfaciunt, Nam si S. R. M:ti bellum cum Polonis 

 continuandum erit, tum aliae nobis ineundae essent, et ego 

 ad Oratorem Batavum diligenter de ea re perscribara. Uti- 

 nam vero, si non pax, saltem induciae firmae et lougiores 

 S. R. M:ti sint cum illo hoste, quod sane hic cuncti vehe- 

 menter exoptant. Sed turbabunt et movebunt hic omuia 

 Jesuitae, qui orbem Christianum conflagrare malunt, quam 

 florere, cum autor istius Ordinis in inundum venerit, ut ignem 

 illi immitteret. Nam cum hoc Emblemate ipsius pictam ima- 

 ginem Jesuitae Cracoviae circumtulerunt aliquando in ara- 

 burbalibus. Venio nunc ad Anglicana, de quibus, quae ad 

 me perscripta, seorsim his adiunxi. Sane superior Camera, 



26 



