435 



scribant, pestem grassari in S. R. M:tis exercitu, et verean- 

 tur, 3. 19. 10. 46. 21. 14. 59. 28. 22. 1. 47. 33. 58. 40. 27. 51. 20. 

 9. (Dantisci obsidionem) rem maioris molis före, quam 

 sustineri possit. Josephus (Camerarius) cum Areopagitis 

 (Ordinibus) egit, ut sua autoritate 58. 30. 70. 75. 81. 14. 2. 23. 

 52. (Dantiscum) ad aequas rationes deducere vellent, sed nec 

 hos, nec Graecos (Hanseaticos) eo inclinare admodum anim- 

 advertit. Annonam vero paulo post hic graviorem futuram 

 plaerique opinantur, quod tamcn nondum apparet, et meliora 

 speranda sunt. Nihil adlmc publice de talibus mecum actum, 

 itaque ego qnoque non nisi privatim, et cum amicis de illis 

 conferre sermones soleo. Semper autem eo respiciam, ut 

 retineam benevolentiam hominum, quae erga S. R. M:tem 

 magna est in his locis. De his igitur in posterum plura 

 scripturus sum, ubi desideratas illas litteras ex Bornssia 

 accepero. Non dubito, S. R. M:tem pro singulari sua pru- 

 dentia et experientia dubiae fortunae rem nunquam commis- 

 suram, sed propugnaculis compluribus exstructis securitati 

 suae et militum consulturam esse. Sic cum ad Vistulae 

 öras, et aliis tutis locis consistit, ubi annonae comportatio 

 facilis est, temporis tractu hostium vires consumet, et eo 

 citius ad pacis desiderium bos pertrahet. Rex Daniae illo 

 omnino proposito cum exercitu profectus fuerat, ut cum hoste 

 confligeret. Quam prudenter, non dicam, sed exitus docuit, 

 quam incerta sit Martis alea. Secunda quaedam proelia 

 animum ipsi addiderant, et quod numero militum praevaleret. 

 Verum saepe contemptus hostis cruentum certamen edidit, 

 et inclyti populi regesque perlevi momento victi sunt. Quod 

 et hic accidit, cum ventus nostris adversus hostibus magnam 

 commoditatem praebuit. Rex ipse cuncta boni Ducis et 

 militis officia explevit, nec adeo laeta hostibus victoria mit, 

 ut non et ipsi plurimum damni acceperint. Rex nunc copias 



