454 



gere debuerunt, quo pacto maiores se expensas fecisse di- 

 cunt, quam ex ipso foeclere ab Anglis recipere potuissent. 

 Idem dicunt de Gallo, cui suppeditata classe plus impen- 

 derint, quam ab illo vicissim cousecuti fuerint. Militi autem 

 Anglicano, qui est in Castris Auriacis, se coactos esse hac- 

 tenus stipendia solvere, cum a Rege ipsorum illa missa nun- 

 quam fuerint. Nec minor de Hanseaticis, quas vocant, Ci- 

 vitatibus querela, qui ex foedere nihil unquam huic Reip. 

 suppeditaverint. Itaque illo non ita pridem finito nullam 

 fere eius hic ratiouem amplius haberi animadverto. De 

 Bethlenii Principis fide etiam dubitare eos animadverto, at- 

 que ita parum spei in posterum sive pro causa communi, 

 sive etiam pro suo peculiari emolumento in exteris ponere. 

 Regi Daniae quid responsuri sint ad litteras eius, nondum 

 indagare possum. Putant se eius commodo facere, quod tem- 

 pore satis iniquo Princeps Auraicus in castris cum exercitu 

 permaneat. ut ita Hispani ad Rhenum retenti non possint 

 Tillio suppetias mittere. Quamvis audiam, in hunc praecipue 

 finem eos tam pedites, quam Equites de novo conscribere. 

 Ferunt enim Tillium partem suarum copiarum Caesari et 

 Bavaro transmissurum in Ungariam, et contra victores rus- 

 ticos in Austriam. Sane multus magnusque mihi labor est, 

 ut ubi ubi licet, fluctuantes animos stabiliam inculcemque, 

 ut rei publicae potius, quam privatorum incommodorum ra- 

 tionem habeant. De nullo quidem exterorum praeclarius 

 sentiunt, quam de S. R. M:te, cuius sane felicitate, si laeti 

 successus nunciantur, exultant sed cum de subsidiis res ur- 

 getur, statim ex loco communi taav ådvvdtwv se excusant. 

 tanta belli mole et sumptuum multitudine adeo se gravari, 

 ut vix propriam salutem tueri possint. Non etiam solos se 

 multum praestituros, nisi Rex Angliae concurrat, immo praeat. 

 Sed hoc desperatum omnino esse, ut nunc sit status eius 



