456 



Non dubito, S. R. M:tem pro summa sua prudentia et 

 rei bellicae experientia nunquam se Equitatui Polonico plus 

 iusto numero obiecturam, aut longius a suis munimentis 

 in planitiem cum periculo descensuram, id quod ne unquam 

 faceret, Princeps Mauricius gloriosae memoriae saepe mo- 

 nere solebat. Verum cum notus mihi sit S. R. M:tis he- 

 roicus prorsus animi sublimis ardor, non possum non pro 

 eius incolumitate semper esse sollicitus. Nam in una hac 

 anima quot millia animarum suam salutem habent. Itaque 

 quotidie ad Deum ardentissimas preces fundo, ut tueatur 

 tantum Principem ac Heroem, ut pupillam oculi sui, eique 

 continuas ab hostibus Victorias largiri velit. Quid autem 

 geratur in Borussia, subinde me per litteras ex S. R. M:tis 

 castris edoceri, non bonum tantum, sed necessarium factura 

 fueritj cum indies a malevolis studiose spargantur adversa, 

 quibus salutaria ac fortiora consilia perturbent. Sed ad alia. 

 Paene oblitus fueram, Regem Angliae velie, ut milites An gli, 

 qui in Auriaci Principis castris sunt, ad Regem Daniae pro- 

 hciscantur, pollicitusque est Rosenkrantzio, Legato Danico, 

 se alia 4000 illis adiuncturum esse. Verum si non simul 

 cum illis mittit aliquot mensium stipendia, sed apud avun- 

 culum non minus, quam apud Dominos Ordines, antiquum 

 obtinet, nihil levaminis, sed plus oneris ex istis suppetiis 

 Rex Daniae consecuturus esset. Legatus Anglicus extra- 

 ordinarius, Dn. Carletonius, qui apud Regem Galliae dimis- 

 sionem familiae, quae cum Regina fuerat, excusare debuit, 

 in ardentem febrim continuam cum dysenteria coniunctum in- 

 cidit, ita ut Regem nondum videre aut alloqui potuerit. 

 Interim Bassampetra (Bassompierre) Legatus nunc in Angliam 

 venisse dicitur, qui procul dubio gravissimas querelas adferet. 

 Nemo credit, ducem bene velie Regi suo, cum paene omnium 

 Regum odia in eiuscaput curaulat. Sed haec ex Anglia ad 



