507 



dubio ex Anglia amici nostri perscribent, qui res S. R. M:tis 

 in aula illa curare solent. Nunc in eo hic sunt, ut com- 

 pletis Legionibus Britanicis quatuor temporis commoditate 

 utantur, qua illae ad Vesurgim transportari queant. Praeerit 

 Tribunus Morganius Scotus, qui diu in his provinciis sti- 

 pendia fecit, vir fortis, et militi gratus. Classis Anglica 

 sine ullo fructu domum rediit. Interim 20 näves Canta- 

 bricae, quae et velis et remis utuntur, in quendam Comitem 

 Wanvicensem, qui cum aliquot navibus in mari praedae causa 

 vagabatur, inciderunt, qui eas aggressus, capta una, et sub- 

 mersis duabus, reliquas in fugam coniecit. Hae ad Insulas, 

 quas vulgo Sorlinges vocant, conspectae rumori causam de- 

 derunt, ac si unam harum vi occupassent, exstructo in illa 

 propugnaculo. Sed quantum audimus, illae potius dispersae 

 alio dilapsae fuerunt. Non tamen periculo res caret, cum 

 Angli iam altera quoque vice cum classe sua nibil magni 

 effecerint, cum summo gentis dedecore. Bukingamius Dux 

 in Galliam iturus esse scribitur, quamvis dissuadentibus et 

 matre et sorore. Sed hac de re certius quid referent amici, 

 quos supra innui. Dn. Anstrouterus huc scripsit, Regem Da- 

 niae Equites Streiffii, et milites Teufelii, quibus in Borus- 

 siam transitus denegatus fuerit, ad se recepisse, ut commo- 

 diori anni tempore in illam provinciam traiiciant. Hoc si 

 in rem S. R. M:tis fecit, sane bonum factum föret, cuius 

 certitudinem ut eruam, daturus sum operam. De Comite 

 Mansfeldio diversa admodum et spargunt et scribunt, Qui- 

 dam ad Venetos profectum, quidam in itinere Budae in 

 Hungaria ex dysenteria mortuum. Quidam affirmare au- 

 dent, adhuc illum cum Bethlenio Principe esse, et talia ad 

 fallendum Caesareanos studiose seminasse in publicum. Tem- 

 pus, cuius filia est veritas, revelabit omnia. Vinariensis fe- 

 iiciter adhuc rem gerit in Silesia, pronis in ipsum Provm- 



