484 



ut S. R. M:tas ex suo omniumque bonorum voto vel perpe- 

 tuis de hostibus suis victoriis nominis aeternam gloriam 

 acquirat, vel securam tandem ab iis pacem victricibus armis 

 extorqueat. Ingens sane mihi Sarmatici typhi metamorphosis 

 videbatur, cum legi conditiones in primo amicabilis colloquii 

 congressu propositas. Non dubito ipse quoque haec consilia 

 hostium eo spectasse, ut seu directe, seu per obliquum ani- 

 morum motus in regno Sueciae in diversa traberent. Quam 

 astute autem cuncta agant, ex ipsis tamen illis propositio- 

 nibus elucet, eos de recuperando armis Regno desperare, 

 cum hunc Regem suum solo eius, et nudo inanis praeten- 

 sionis titulo, contentum vivere pati possunt. Sed exspectans 

 exspectabo exitum ulterioris conventus. cum proposita ex 

 nostra parte induciarum media Polonis minus arriserint. 

 Spero S. R. M:tis munitiones in tantum iam perfectas, ut 

 ducere bellum commode possit. Sic hostis, quo maiorem 

 hominum multitudinem adducet, eo citius sumptus in bellum 

 collatos absumet, et provinciales huius taedio conficiet, cum 

 Poloni vastatores sint Scytliico more, et quos defendere de- 

 bebant, hostiliter perdant. Spero etiam Dantiscanos tandem 

 poenas daturos fraudis et astutiae. et hospites mox habitu- 

 ros, qui ipsis graviores futuri sint, quam fuissent Sueci, si 

 hos amicos, quam hostes maluissent. 



Ego hic in mea actione nihildum perficio. Omne fere 

 tempus deliberationibus tribuitur, quod tamen rebus fortiter 

 gerendis impendum esset. Princeps Auraicus ante triduum 

 huc rediit, sed distributo ad superiora loca hinc inde exer- 

 citu. Nam cum inopinato frigore flumina congelare incipiant, 

 quae ex diuturua aéris siccitate alioquin fuerunt exigua, me- 

 tuendum est. ne hostes alicubi excursiones facturi sint, quae 

 Principem revocare possent. Mihi eius videndi nondum po- 

 testas facta est, quam hodie vel eras mc impetraturum spero. 



