65 



hoste S. R. M:tis atque pontificiae ligae non infimo membro; 

 tantum ut iunctus hostibus Regni hujus ulsisceretur, non 

 acceptam injuriam (nulla enim affectus unquam fuit) sed 

 quod mandata ab illo accipere, et pati quidvis ab illo re- 



cusaverimus. 



5. 



Inquieti turbatique animi haec unica caussa, et sola: 

 nisi invidiam velis addere in alterius fortuna exardentem; 

 quae exulceratum animum facile impulére, ut oblivio ipsum 

 caperet foederis atque pactorum, imo salutis communis et 

 suae, seque cum hostibus non nostris tantum, sed omnium 

 Evangelicorum conjungeret. 



6. 



Haec quamquam non immerito turbarent S. R. M:tem 



nihil minus nunc quam ullam animi alienationem inde ex- 

 spectantem; tamen e re esse tam sua quam eaussae com- 

 munis visum est. haec amica legatione avertere, sique si- 

 nistri quid conceptum esset, diluere, ne res ad arma cum 

 laborantium Evangelicorum summo exitio deveniret: Ideoque 

 S. R. M:tas suum in Daniam legatum misit, ut eximeret 

 quicquid esset scrupuli relictum; interceptas quorundam li- 

 teras e Dania in Poloniam scriptas, ex quibus rumor iste 

 vulgo sparsus confirmatur, exhiberet, atque ut peteret de 

 authoribus supplicium siuni, secundum pacta conventa Reg- 

 norum; Inprimis ut Regem Daniae de amicitia S. R. M:tis 

 adsecuraret; nihil aliud expetens aut requirens, quam ut 

 Rex Daniae S. R. M:tem de sua voluntate atque affectu vi- 

 cissim certam redderet; Verum is non modo non est cum 

 sperato responso remissus, sed et sic habitus, ut conspira- 

 tionem cum Polono, et bellum paratum ac ingruentia et de- 

 stinata pericula, quisque rerum qualitercunque peritus de- 



